Ένα 14χρονο αγόρι άφησε τα μαλλιά του να μακρύνουν για να δωρίσει μια περούκα σε μια συμμαθήτριά του που έπασχε από καρκίνο — την επόμενη μέρα, η μητέρα του κλήθηκε στο σχολείο, όπου ο πατέρας του κοριτσιού τη ρώτησε: «Δεν έχετε ιδέα τι έκανε ο γιος σας, έτσι δεν είναι»

Ο δεκατετράχρονος Ίθαν άφησε τα μαλλιά του να μακρύνουν για μήνες, με σκοπό να τα δωρίσει σε έναν οργανισμό που κατασκευάζει περούκες για παιδιά με καρκίνο που υποβάλλονται σε χημειοθεραπεία. Ο λόγος ήταν πολύ προσωπικός: ήθελε να βοηθήσει την καλύτερή του φίλη, τη Λίλι. Όταν τα μαλλιά του έφτασαν στο απαιτούμενο μήκος και μετατράπηκαν σε μια περούκα ειδικά φτιαγμένη για εκείνη, ο διευθυντής του σχολείου, κύριος Χάρισον, και ο πατέρας της Λίλι, ο Τζέικομπ, οργάνωσαν μια συνάντηση στο σχολείο. Κατά τη διάρκεια της συζήτησης, ο Τζέικομπ αποκάλυψε ότι ο Ίθαν είχε βοηθήσει κρυφά τη Λίλι να ενταχθεί στην ομάδα σκηνογραφίας του σχολείου, ώστε να ασχοληθεί με την κατασκευή κοστουμιών. Έτσι, ο πατέρας της πίστευε πως εκείνη παρακολουθούσε απλώς έναν όμιλο καλλιτεχνικών δραστηριοτήτων.

Στην αίθουσα εκδηλώσεων του σχολείου, η Λίλι δούλευε σε μια παλιά ραπτομηχανή που είχε δωρίσει ο Τζέικομπ και ανήκε στην εκλιπούσα μητέρα της. Χρησιμοποιώντας τη μηχανή, έραβε ένα μπλε γιλέκο για θεατρικό κοστούμι, το οποίο είχε τρία διαφορετικά κουμπιά και μια τσέπη τοποθετημένη λίγο στραβά. Ο Τζέικομπ εξέτασε το ρούχο και συμφώνησε να επιτρέψει στη Λίλι να παραμείνει στην ομάδα σκηνογραφίας, με την προϋπόθεση ότι θα υπήρχαν συγκεκριμένοι υπεύθυνοι για την επίβλεψή της. Την ίδια στιγμή, ο Ίθαν ζήτησε συγγνώμη επειδή είχε κρατήσει κρυφό το πρόγραμμα των δραστηριοτήτων της.

Στο σπίτι, ο Ίθαν συνέχιζε την καθιερωμένη του συνήθεια να φτιάχνει τηγανίτες τα πρωινά της Κυριακής, χρησιμοποιώντας μια φθαρμένη ξύλινη σπάτουλα που ανήκε στον πατέρα του, ο οποίος είχε φύγει από τη ζωή. Με αυτήν αναποδογύριζε τις τηγανίτες μέσα στο τηγάνι, ακολουθώντας την ίδια μαγειρική συνήθεια που είχε ο πατέρας του πριν πεθάνει, τρία χρόνια νωρίτερα.

Μετά την πρεμιέρα της σχολικής παράστασης, η Λίλι χάρισε στον Ίθαν μια μπλε ποδιά ραμμένη στο χέρι. Στο μπροστινό μέρος είχε κεντήσει το όνομά του, ενώ διέθετε και μια χαρακτηριστική, ελαφρώς στραβή τσέπη. Ο Ίθαν φόρεσε την ποδιά το επόμενο πρωινό της Κυριακής, καθώς ετοίμαζε τηγανίτες για την οικογένειά του και τους καλεσμένους τους, χρησιμοποιώντας και πάλι την παλιά, φθαρμένη ξύλινη σπάτουλα.

Το κυριακάτικο πρωινό, με τους τέσσερις να κάθονται μαζί γύρω από το τραπέζι, ολοκληρώθηκε με την μπλε ποδιά να φυλάσσεται στην κουζίνα, δίπλα στην παλιά ξύλινη σπάτουλα, ώστε να χρησιμοποιηθεί ξανά στο μέλλον.