Η αφηγήτρια, μητέρα των 18 μηνών διδύμων Άβα και Μέισον, βρισκόταν σε απόλυτη κατάρρευση στην πύλη του αεροδρομίου, προετοιμαζόμενη για το πρώτο οικογενειακό ταξίδι για να επισκεφθούν τους πεθερούς της στη Φλόριντα. Ο άντρας της, Έρικ, εξαφανίστηκε προς τον πάγκο και επέστρεψε με ένα «αυθαδικό μικρό χαμόγελο», ανακοινώνοντας ότι είχε εξασφαλίσει μόνος του αναβάθμιση σε Business Class. Πριν προλάβει να συνειδητοποιήσει το σοκ, ο Έρικ της φίλησε το μάγουλο και πέρασε μέσα από την κουρτίνα, αφήνοντάς την να διαχειριστεί μόνη της τα δύο ανήσυχα νήπια, τις πάνες, τα καθίσματα αυτοκινήτου και το καταρρέον καρότσι στην Οικονομική Θέση (θέση 32B). Η ταλαιπωρία της επιδεινώθηκε από έναν επιβάτη που ζήτησε αμέσως να μετακινηθεί και από το άστοχο μήνυμα του Έρικ από το μπροστινό μέρος του αεροπλάνου: «Το φαγητό εδώ είναι υπέροχο. Μου έδωσαν ακόμα και ζεστή πετσέτα.»
Κατά την άφιξη, η αφηγήτρια, εμφανιζόμενη σαν να είχε επιβιώσει από «πεδίο μάχης», παρακολούθησε τον Έρικ να κατεβαίνει χαλαρός και ξεκούραστος. Στο χώρο παραλαβής αποσκευών, ο πεθερός της, που περίμενε με λαχτάρα να γνωρίσει τα εγγόνια του, τη χαιρέτησε θερμά, αλλά υποδέχτηκε τον Έρικ με αδιάφορη έκφραση λέγοντας ψυχρά: «Γιε… θα μιλήσουμε αργότερα». Εκείνο το βράδυ, η αφηγήτρια άκουσε τη συζήτηση στο γραφείο. Ο πεθερός δεν φώναξε, αλλά ξεκαθάρισε ότι η συμπεριφορά του Έρικ ήταν απαράδεκτη: «Αυτό δεν είναι το θέμα, Έρικ!» Δέκα πέντε λεπτά αργότερα, ήρθε, χτύπησε την αφηγήτρια στον ώμο και είπε: «Μην ανησυχείς, αγαπητή. Το έλυσα.»
Η εκδίκηση του πεθερού ξεκίνησε την επόμενη νύχτα, κατά τη διάρκεια ενός οικογενειακού δείπνου σε ένα όμορφο, πολυτελές εστιατόριο με θέα στη θάλασσα. Όταν ο σερβιτόρος ήρθε να πάρει τις παραγγελίες για ποτά, ο πεθερός άφησε σκόπιμα τον Έρικ τελευταίο. Μετά την παραγγελία ποτών για τον εαυτό του και τη σύζυγό του, γύρισε στον Έρικ και, με ανέκφραστο πρόσωπο, ζήτησε: «Ένα ποτήρι γάλα. Δε φαίνεται να μπορεί να συμπεριφερθεί σαν ενήλικας.» Όλος ο τραπέζι, συμπεριλαμβανομένης της αφηγήτριας και του σερβιτόρου, ξέσπασε σε γέλια, ενώ ο Έρικ ήταν έκπληκτος και ντροπιασμένος. Αυτή η δημόσια ταπείνωση αφαιρούσε αποτελεσματικά την περηφάνια του Έρικ και καθόρισε τον τόνο για το υπόλοιπο της επίσκεψής του.
Δύο μέρες αργότερα, ο πεθερός κλιμάκωσε την παρέμβασή του, ενημερώνοντας διακριτικά την αφηγήτρια ενώ εκείνη δίπλωνε τα ρούχα ότι είχε αναθεωρήσει τη διαθήκη του. Εξήγησε ότι είχε δημιουργήσει ένα σημαντικό ταμείο για να εξασφαλίσει ότι «τα παιδιά και η μαμά τους θα είναι πάντα φροντισμένα» — συμπεριλαμβάνοντας τα δίδυμα για πανεπιστήμιο και το πρώτο αυτοκίνητό τους. Τόνισε ότι η κληρονομιά του Έρικ «συρρικνώνεται μέρα με τη μέρα… μέχρι να θυμηθεί τι σημαίνει να βάζεις πρώτα την οικογένεια». Αυτή η αποφασιστική οικονομική κίνηση έδωσε στην αφηγήτρια ασφάλεια και ισχύ, δείχνοντας ότι ο πεθερός εκτιμούσε τη συνεισφορά της και την ευημερία των εγγονιών του πάνω από τη στιγμιαία άνεση του γιου του.
Το πρωί της επιστροφής, ο Έρικ έγινε ξαφνικά το πρότυπο του αφοσιωμένου συζύγου, προσφέροντας να κουβαλήσει καθίσματα αυτοκινήτου και τσάντες με πάνες. Στο check-in, ο υπάλληλος τον ενημέρωσε ότι είχε αναβαθμιστεί ξανά. Ωστόσο, όταν κοίταξε την κάρτα επιβίβασης, το πρόσωπό του έγινε χλωμό. Γραμμένο με την αναγνωρίσιμη γραφή του πεθερού ήταν: «Και πάλι Business class. Απόλαυσε. Αλλά αυτό είναι μονόδρομος. Θα το εξηγήσεις στη γυναίκα σου.» Ο πεθερός είχε κλείσει για τον Έρικ ένα μονόδρομο εισιτήριο Business Class για να πάει σε ένα ξενοδοχείο μόνος του για μερικές ημέρες να «σκεφτεί τις προτεραιότητες». Η αφηγήτρια ξέσπασε σε τρελό γέλιο με την τέλεια εκτελεσμένη, τελευταία πράξη της κάρμας, επιβεβαιώνοντας ότι η μνήμη του Έρικ όσον αφορά τις οικογενειακές προτεραιότητες θα γινόταν «πολύ πιο κοφτερή».