Ο Ρατζίβ ήταν 28 ετών και είχε μεγαλώσει σε μια παραδοσιακή οικογένεια, όπου τα έθιμα και οι οικογενειακές προσδοκίες είχαν ιδιαίτερη σημασία.
Όταν οι γονείς του τού ανακοίνωσαν πως είχαν βρει μια κοπέλα για να παντρευτεί, εκείνος δεν έφερε καμία αντίρρηση. Το όνομά της ήταν Ανάνια. Ήταν 24 ετών, εργαζόταν ως δασκάλα σε σχολείο και ζούσε με τους γονείς της σε μια άλλη πόλη.
Σύμφωνα με τη συμφωνία των δύο οικογενειών, το ζευγάρι είχε το δικαίωμα να μιλήσει πριν από τον γάμο, όμως ο Ρατζίβ δεν επιτρεπόταν να δει το πρόσωπο της μέλλουσας συζύγου του μέχρι την ημέρα της τελετής.
Στην αρχή, το συγκεκριμένο έθιμο του φάνηκε αρκετά παράξενο. Ωστόσο, όσο περνούσαν οι ημέρες, οι συζητήσεις του με την Ανάνια έγιναν κάτι που περίμενε με πραγματική ανυπομονησία. Μιλούσαν σχεδόν κάθε βράδυ, ανταλλάσσοντας ιστορίες για τη δουλειά τους, τις οικογένειές τους και τα όνειρά τους για το μέλλον.
Όσο περισσότερο συνομιλούσαν, τόσο μεγάλωνε η περιέργεια του Ρατζίβ για τη γυναίκα, της οποίας η φωνή είχε γίνει πλέον τόσο οικεία στα αυτιά του. Παρ’ όλα αυτά, αποφάσισε να σεβαστεί την παράδοση και να περιμένει μέχρι την ημέρα του γάμου τους.
Και επιτέλους, εκείνη η πολυαναμενόμενη ημέρα έφτασε.
Όταν η Ανάνια μπήκε στην αίθουσα του γάμου, το πρόσωπό της ήταν εντελώς καλυμμένο με ένα μακρύ ροζ πέπλο. Ο Ρατζίβ χαμογέλασε τρυφερά καθώς έβλεπε τη νύφη του να πλησιάζει.
Ωστόσο, κάτι τράβηξε αμέσως την προσοχή του.
Η Ανάνια έδειχνε ασυνήθιστα τρομαγμένη.
Τα χέρια της έτρεμαν και κάθε φορά που κάποιος προσπαθούσε να τακτοποιήσει το πέπλο της, εκείνη τραβούσε βιαστικά το ύφασμα ξανά μπροστά στο πρόσωπό της, χωρίς να επιτρέπει σε κανέναν να το αγγίξει.
Ο Ρατζίβ υπέθεσε πως η κοπέλα είχε καταβληθεί από τη συγκίνηση της τελετής και την προσοχή τόσων πολλών καλεσμένων.
Σε όλη τη διάρκεια των γαμήλιων εθίμων, η Ανάνια σχεδόν δεν μιλούσε. Μερικές φορές, εκείνος τη ρωτούσε χαμηλόφωνα αν αισθανόταν καλά.
Κάθε φορά, εκείνη του έδινε την ίδια απάντηση:
— Ναι, όλα είναι καλά.

Ωστόσο, κάτι στον τόνο της φωνής της μαρτυρούσε πως τα πράγματα δεν ήταν καθόλου έτσι.
Μετά την τελετή, συγγενείς και φίλοι περικύκλωσαν το νεόνυμφο ζευγάρι, δίνοντάς τους ευχές, βγάζοντας φωτογραφίες και προσφέροντας δώρα. Η Ανάνια, όμως, εξακολουθούσε να κρατά το πέπλο της σταθερά στη θέση του.
Πέρασαν αρκετές ώρες και εκείνη εξακολουθούσε να αρνείται να το σηκώσει.
Είχε πλέον βραδιάσει όταν το ζευγάρι κατάφερε επιτέλους να μείνει μόνο του.
Ο Ρατζίβ κάθισε δίπλα στη σύζυγό του και της χαμογέλασε.
— Λοιπόν, υποθέτω πως τώρα επιτέλους μπορώ να δω το πρόσωπό σου.
Άπλωσε απαλά το χέρι του για να σηκώσει το πέπλο, αλλά η Ανάνια τού έπιασε αμέσως το χέρι.
— Μπορούμε να περιμένουμε λίγο ακόμη;
Ο Ρατζίβ την κοίταξε απορημένος.
— Γιατί; Τι συμβαίνει;
— Απλώς είμαι εξαντλημένη. Ήταν μια πολύ κουραστική ημέρα.
Την παρατήρησε προσεκτικά κάτω από το ύφασμα, νιώθοντας πως κάτι πολύ σοβαρό δεν πήγαινε καλά.
— Ανάνια, σε παρακαλώ, κοίταξέ με.
Εκείνη δεν απάντησε.
— Πες μου τι έχει συμβεί.
— Τίποτα. Είμαι καλά.
Ο Ρατζίβ παραμέρισε απαλά το χέρι της και σήκωσε αργά το πέπλο.
Για πρώτη φορά, αντίκρισε το πρόσωπο της γυναίκας που μόλις είχε παντρευτεί.
Όμως, αντί για το όμορφο χαμόγελο που είχε φανταστεί τόσες ημέρες, είδε κάτι που τον άφησε χωρίς λόγια.
Το αριστερό μάγουλο της νύφης του ήταν κατακόκκινο και πρησμένο. Στο δέρμα της διακρίνονταν καθαρά αρκετά σημάδια, ενώ μια μικρή πληγή υπήρχε κοντά στην άκρη των χειλιών της.
— Ποιος σου το έκανε αυτό;
Η Ανάνια γύρισε αμέσως το πρόσωπό της από την άλλη πλευρά.
— Δεν έχει σημασία.
— Τι εννοείς δεν έχει σημασία; Κάποιος σε χτύπησε!
Εκείνη παρέμεινε σιωπηλή.
Ο Ρατζίβ προσπάθησε να θυμηθεί όλα όσα είχαν συμβεί εκείνη την ημέρα. Η Ανάνια βρισκόταν σχεδόν συνεχώς περιτριγυρισμένη από συγγενείς, φίλους και γυναίκες και από τις δύο οικογένειες.
Όποιος κι αν της είχε κάνει αυτό, έπρεπε να ήταν κάποιος που γνώριζε και εμπιστευόταν.
— Συνέβη σήμερα;
Η Ανάνια έγνεψε αργά καταφατικά.
— Πριν από την τελετή του γάμου;
Έγνεψε ξανά.
Ο Ρατζίβ ένιωσε την καρδιά του να σφίγγεται.
— Γιατί δεν μου το είπες;
Η Ανάνια τον κοίταξε επιτέλους στα μάτια.
— Επειδή δεν μου επιτρεπόταν.
Η απάντησή της τον τρόμαξε ακόμη περισσότερο.
Πλησίασε, πήρε τα χέρια της μέσα στα δικά του και της ζήτησε με τρυφερότητα να του εξηγήσει τι ακριβώς είχε συμβεί.
Για αρκετή ώρα, η Ανάνια δίσταζε. Τελικά, πήρε μια βαθιά ανάσα και άρχισε να του διηγείται όσα είχαν συμβεί.
Περίπου είκοσι λεπτά πριν από την τελετή, ενώ ετοιμαζόταν στο δωμάτιο της νύφης, είχε εμφανιστεί μια γυναίκα.
Ζήτησε ευγενικά από όλους τους υπόλοιπους να αποχωρήσουν, εξηγώντας πως ήθελε να συζητήσει κάτι ιδιαιτέρως με τη νύφη.
Αρχικά, η γυναίκα έδειχνε απόλυτα ήρεμη.
Ρώτησε την Ανάνια αν ήταν πραγματικά σίγουρη πως ήθελε να παντρευτεί τον Ρατζίβ.

Στη συνέχεια, χωρίς καμία προειδοποίηση, της είπε:
— Έχεις ακόμη χρόνο να τα παρατήσεις και να φύγεις.
Η Ανάνια μπερδεύτηκε. Υπέθεσε πως ίσως η γυναίκα προσπαθούσε να τη δοκιμάσει και έτσι απάντησε με σιγουριά πως αγαπούσε τον Ρατζίβ και δεν είχε καμία πρόθεση να ακυρώσει τον γάμο.
Όμως, η έκφραση της γυναίκας άλλαξε αμέσως.
Άρχισε να της λέει πως δεν ήταν αρκετά καλή για τον Ρατζίβ, πως θα έφερνε μόνο προβλήματα στην οικογένειά τους και πως αυτός ο γάμος δεν θα έπρεπε να είχε κανονιστεί ποτέ.
Η Ανάνια προσπάθησε να βγει από το δωμάτιο, αλλά η γυναίκα την άρπαξε από το μπράτσο.
Όταν η νεαρή νύφη απαίτησε να την αφήσει, η γυναίκα σήκωσε ξαφνικά το χέρι της και τη χαστούκισε δυνατά στο πρόσωπο.
Το χτύπημα ήταν τόσο απρόσμενο, που η Ανάνια παραλίγο να χάσει την ισορροπία της.
Πριν φύγει, η γυναίκα έσκυψε κοντά της και της ψιθύρισε μια τελευταία απειλή:
— Αν του πεις τι συνέβη, δεν θα είσαι η μόνη που θα υποστεί τις συνέπειες.
Ο Ρατζίβ άκουγε χωρίς να τη διακόπτει. Οι γροθιές του ήταν σφιγμένες και το πρόσωπό του είχε χλωμιάσει από την οργή.
Τελικά, τη ρώτησε:
— Πες μου ποια ήταν.
Η Ανάνια τον κοίταξε. Δάκρυα άρχισαν να κυλούν στα μάγουλά της.
Για μερικά δευτερόλεπτα, δεν μπορούσε να βρει το κουράγιο να μιλήσει.
Ύστερα, με φωνή που έτρεμε, ψιθύρισε:
— Ήταν η μητέρα σου.
Ο Ρατζίβ έμεινε εντελώς ακίνητος.
Δεν μπορούσε να πιστέψει αυτό που μόλις είχε ακούσει.
Όμως, όσα ανακάλυψε στη συνέχεια ήταν ακόμη πιο σοκαριστικά.
Η μητέρα του ήταν αντίθετη σε αυτόν τον γάμο από την πρώτη στιγμή. Θεωρούσε πως η οικογένεια της Ανάνια ήταν υπερβολικά φτωχή και πως εκείνη δεν ήταν η κατάλληλη νύφη για τον γιο της.
Είχε ήδη επιλέξει μια άλλη κοπέλα για τον Ρατζίβ: την κόρη μιας εύπορης οικογένειας με την οποία διατηρούσαν φιλικές σχέσεις.
Ακόμη κι όταν είχαν οριστικοποιηθεί όλες οι προετοιμασίες του γάμου, εκείνη εξακολουθούσε να αρνείται να αποδεχτεί την Ανάνια.
Και την ίδια ακριβώς ημέρα που ο γιος της επρόκειτο να παντρευτεί τη γυναίκα που αγαπούσε, αποφάσισε να κάνει μια τελευταία προσπάθεια για να καταστρέψει τον γάμο τους.
Είχε, όμως, κάνει ένα τραγικό λάθος.
Είχε υποτιμήσει το πόσο πολύ αγαπούσε ο γιος της τη γυναίκα που μόλις είχε γίνει σύζυγός του.