Ύστερα από χρόνια σπαρακτικών αποβολών και τη σιωπηλή θλίψη ενός άδειου παιδικού δωματίου, η Σανέλ και ο Νόρτον βρήκαν στην Έβελιν το κομμάτι που τους έλειπε. Ένα πανέμορφο κορίτσι με σύνδρομο Down, η Έβελιν υιοθετήθηκε σε ηλικία 18 μηνών, αφού είχε αφεθεί στο σύστημα αναδοχής — μαζί με ένα σημείωμα από τους βιολογικούς της γονείς που έλεγε πως δεν μπορούσαν να ανταποκριθούν στις ιδιαίτερες ανάγκες της. Για τη Σανέλ, η Έβελιν ήταν ένα θαύμα: της χάρισε επιτέλους την αίσθηση της μητρότητας και απάλυνε τις πληγές των προηγούμενων απωλειών της. Με τη στήριξη της καλύτερής της φίλης, της Τάρα, η Σανέλ έχτισε μια ζωή αφιερωμένη στην πρόοδο και την ευτυχία της Έβελιν, αγνοώντας πως τα θεμέλια της οικογένειάς τους στηρίζονταν σε ένα τεράστιο, καλά κρυμμένο μυστικό.
Η γαλήνη διαλύθηκε στη διάρκεια των πέμπτων γενεθλίων της Έβελιν, όταν η αποξενωμένη μητέρα του Νόρτον, η Ελάιζα, έκανε μια ψυχρή και απρόσμενη εμφάνιση. Η Ελάιζα, που ποτέ δεν είχε αποδεχτεί την Έβελιν, πέταξε μια «χειροβομβίδα» στη γιορτή αποκαλύπτοντας ότι το παιδί δεν ήταν απλώς υιοθετημένο — ήταν στην πραγματικότητα η βιολογική κόρη του Νόρτον. Το δωμάτιο πάγωσε καθώς η αλήθεια ήρθε στο φως: χρόνια πριν, σε μια σύντομη διακοπή της σχέσης του με τη Σανέλ, ο Νόρτον είχε μια περιστασιακή σχέση με άλλη γυναίκα. Κράτησε την πατρότητά του μυστική και οργάνωσε την υιοθεσία πίσω από την πλάτη της Σανέλ, μόλις η βιολογική μητέρα αποφάσισε πως δεν μπορούσε πια να διαχειριστεί τις ανάγκες του παιδιού.
Ο Νόρτον ομολόγησε ότι είχε επιβεβαιώσει την πατρότητά του με τεστ DNA, αλλά επέλεξε το ψέμα για να «προστατεύσει» τη συναισθηματικά εύθραυστη Σανέλ. Εκείνη την περίοδο, η Σανέλ υπέφερε από τις συνέπειες της τρίτης αποβολής της και ο Νόρτον φοβόταν πως η γνώση ότι μπορούσε να αποκτήσει βιολογικό παιδί με άλλη γυναίκα θα την κατέστρεφε. Πίστευε ότι, παρουσιάζοντας την Έβελιν ως παιδί προς υιοθεσία, η Σανέλ θα μπορούσε να την αγαπήσει χωρίς τον πόνο του δικού του παλιού σφάλματος. Τα κίνητρα της Ελάιζα, όμως, ήταν πολύ πιο σκοτεινά: δεν προώθησε το ψέμα για να προστατεύσει τη Σανέλ, αλλά για να κρύψει τη «ντροπή» ενός παιδιού γεννημένου εκτός γάμου από τον κοινωνικό της κύκλο στην εκκλησία.
Η σύγκρουση αποκάλυψε δύο εντελώς διαφορετικές εκδοχές της αγάπης μέσα στην ίδια οικογένεια. Εκεί που η Ελάιζα έβλεπε την εγγονή της ως «κηλίδα» και υπενθύμιση ενός λάθους, η Σανέλ έβλεπε μόνο το πολύτιμο κορίτσι που είχε μεγαλώσει σαν δικό της. Η Σανέλ κράτησε τη θέση της, απάντησε στη σκληρότητα της πεθεράς της και τελικά τη συνόδευσε εκτός σπιτιού. Παρά τον βαθύ πόνο από την προδοσία του Νόρτον και τα χρόνια εξαπάτησης, ο δεσμός της με την Έβελιν έμεινε ανέγγιχτος. Κατάλαβε ότι μπορεί να ήταν θυμωμένη με τον σύζυγό της για την έλλειψη εμπιστοσύνης, όμως ο ρόλος της ως μητέρας της Έβελιν ήταν η μία αλήθεια που εξακολουθούσε να μετρά.
Μετά το πάρτι, η Σανέλ και ο Νόρτον ξεκίνησαν τη δύσκολη διαδικασία προσαρμογής στη νέα τους πραγματικότητα, γνωρίζοντας πως θα χρειαστούν θεραπεία και απόλυτη ειλικρίνεια για να σωθεί ο γάμος τους. Δεσμεύτηκαν ότι κάποια μέρα θα εξηγήσουν στην Έβελιν την καταγωγή της με τρόπο που θα μπορεί να κατανοήσει, ενώ ταυτόχρονα προετοιμάζονταν για την πιθανή επιστροφή της βιολογικής της μητέρας. Καθώς η Σανέλ παρακολουθούσε την κόρη της να κοιμάται εκείνο το βράδυ, συνειδητοποίησε πως η αγάπη της για την Έβελιν δεν βασιζόταν ούτε σε νομικά έγγραφα ούτε σε δεσμούς αίματος. Ήταν μητέρα από επιλογή — και ήταν αποφασισμένη να κρατήσει την οικογένειά της ενωμένη, παρά τις σκιές του παρελθόντος.