Παρακολουθούσε από το σκοτεινό παράθυρό της καθώς ο Luis κατευθυνόταν κατά λάθος στη βεράντα ενός γείτονα. Οι υποψίες της εντάθηκαν όταν τον είδε να βγάζει τα πράγματά της από τη συσκευασία. Ωστόσο, αντί να πειράξει το φαγητό, ο Luis σκούπισε προσεκτικά τη βρεγμένη χάρτινη σακούλα, καθάρισε ένα ένα όλα τα σφραγισμένα πλαστικά δοχεία, τα τοποθέτησε μέσα σε μια καθαρή, επαναχρησιμοποιούμενη τσάντα για ψώνια και, μάλιστα, χρησιμοποίησε το δικό του αδιάβροχο μπουφάν σαν στέγαστρο, για να προστατεύσει το γεύμα από τη βροχή.
Συγκινημένη από την απρόσμενη φροντίδα του, η Megan βγήκε τρέχοντας έξω, ξυπόλυτη και φορώντας τις πιτζάμες της, μέσα στην καταιγίδα, για να τον προλάβει και να τον ευχαριστήσει. Παραδέχτηκε ότι είχε πει ψέματα όταν ισχυρίστηκε πως δεν ήταν στο σπίτι και οι δυο τους γέλασαν με την παρεξήγηση. Στη συνέχεια, του έδωσε ένα γενναιόδωρο φιλοδώρημα είκοσι δολαρίων, θέλοντας να του δείξει πόσο εκτιμούσε την καλοσύνη του.
Μερικές εβδομάδες αργότερα, η Megan συνάντησε ξανά τον Luis στο κινέζικο εστιατόριο. Εκείνος της εξήγησε ότι η θετική κριτική που είχε αφήσει τον βοήθησε να προστατεύσει τη βαθμολογία του ως διανομέα από παράπονα που σχετίζονταν με την κακοκαιρία. Αυτή η συνάντηση της δίδαξε ένα πολύτιμο μάθημα για τη σημασία του να γνωρίζουμε όλες τις πλευρές μιας κατάστασης, αλλά και για το πώς οι άνθρωποι αποκαλύπτουν συχνά τον αληθινό τους χαρακτήρα όταν πιστεύουν ότι κανείς δεν τους παρακολουθεί.