Η Μάργκαρετ οδήγησε μέχρι το κτίριο κατοικιών κοντά στον παλιό σιδηροδρομικό σταθμό, προκειμένου να συναντήσει τον Άρθουρ, έναν άνθρωπο που γνώριζε τον Τόμας εδώ και πολλά χρόνια. Ο Άρθουρ τής παρέδωσε ένα ξύλινο κουτί που περιείχε παλιά επιχειρηματικά έγγραφα. Ανάμεσά τους βρισκόταν ένα επίσημο συμφωνητικό δανείου ύψους οκτώ χιλιάδων δολαρίων, από το δεύτερο έτος λειτουργίας της επιχείρησης, στο οποίο ο Τόμας αναφερόταν ως δανειολήπτης και η αείμνηστη μητέρα της Μάργκαρετ, η Έβελιν, ως δανείστρια. Μαζί με το έγγραφο υπήρχαν αρχειοθετημένοι απλήρωτοι λογαριασμοί προμηθευτών, επιταγές αποπληρωμής προς την Έβελιν που είχαν ακυρωθεί, καθώς και μια επιστολή της, στην οποία επέμενε ότι ο Τόμας έπρεπε να σταματήσει να της στέλνει επιπλέον χρήματα.
Το ξύλινο κουτί περιείχε επίσης ένα φθαρμένο μπλε λογιστικό βιβλίο από τον πρώτο χειμώνα λειτουργίας της επιχείρησης, με έναν λεκέ στο εξώφυλλο και μια φωτογραφία της Έβελιν, στην οποία φορούσε το λουλουδάτο παλτό της, κρυμμένη ανάμεσα στις σελίδες. Κάτω από αυτά τα αρχεία βρισκόταν μια επιστολή του Τόμας, στην οποία εξηγούσε τους λόγους πίσω από τις αποφάσεις του. Παραδεχόταν την υπερηφάνεια και τη ντροπή που ένιωθε για τις οικονομικές δυσκολίες που αντιμετώπισε η επιχείρηση στα πρώτα της βήματα, αναγνωρίζοντας παράλληλα ότι το δάνειο της Έβελιν είχε σώσει την εταιρεία από την κατάρρευση. Εξήγησε πως είχε κρατήσει το μυστικό επειδή της το είχε υποσχεθεί και περιέγραψε την επιθυμία του να χρησιμοποιήσει την περιουσία που του απέμενε, μέσω του ιδρύματος, για να στηρίξει άλλους επίδοξους επιχειρηματίες.
Δίπλα στην επιστολή υπήρχε ένα χειρόγραφο με τίτλο Το πρώτο κατάστημα, στο οποίο ο Τόμας είχε καταγράψει με σχολαστική λεπτομέρεια τις αρχικές οικονομικές απώλειες της επιχείρησης, το καθοριστικό δάνειο της Έβελιν και την απλήρωτη εργασία που είχε προσφέρει η Μάργκαρετ. Μία εβδομάδα αργότερα, η Μάργκαρετ παρευρέθηκε σε μια εκδήλωση μνήμης που διοργάνωνε το ίδρυμα. Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης, ο ξάδελφος του Τόμας, ο Ρίτσαρντ, εκφώνησε έναν λόγο στον οποίο απέδωσε την επιτυχία της επιχείρησης αποκλειστικά στις προσωπικές προσπάθειες του Τόμας, παρουσιάζοντας τη Μάργκαρετ απλώς ως μια σύζυγο που στεκόταν υποστηρικτικά στο πλευρό του.
Η Μάργκαρετ σηκώθηκε όρθια κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης για να απευθυνθεί στους παρευρισκομένους και έβγαλε το χειρόγραφο από την τσάντα της. Διάβασε δυνατά το απόσπασμα που περιέγραφε το δεύτερο έτος λειτουργίας της επιχείρησης, αποκαλύπτοντας δημόσια το δάνειο των οκτώ χιλιάδων δολαρίων που είχε προσφέρει η μητέρα της, καθώς και τη δική της σημαντική και απλήρωτη συνεισφορά στα πρώτα χρόνια της εταιρείας. Το ίδιο βράδυ, τοποθέτησε το μπλε λογιστικό βιβλίο δίπλα στη φωτογραφία της μητέρας της και επικοινώνησε με τον διευθυντή του ιδρύματος, προκειμένου να δημιουργήσει με δικά της χρήματα μια ετήσια υποτροφία, την Υποτροφία Έβελιν, με σκοπό να στηρίζει γυναίκες που αποφασίζουν να ξεκινήσουν τη δική τους επιχείρηση σε μεγαλύτερη ηλικία.