Όλο το χωριό πίστευε ότι η γιαγιά Νάντια είχε χάσει το μυαλό της μετά το θάνατο του άντρα της. Πενήντα χρόνια ήταν αχώριστοι και όταν έμεινε μόνη στο άδειο σπίτι, η θλίψη φαινόταν να τη σπάει. Το σοκ ήρθε όταν η ογδοντάχρονη γυναίκα πήρε ένα φτυάρι και άρχισε να σκάβει μια τεράστια τρύπα στη μέση της αυλής. Σκάβεψε μέρα και νύχτα, εξαντλημένη αλλά αποφασισμένη, ενώ οι γείτονες απλώς κούναγαν τα κεφάλια τους με συμπόνια μπροστά στο φαινομενικό της παραλήρημα.
Στις ερωτήσεις των γύρω η γιαγιά απαντούσε σύντομα: ο άντρας της της είχε πει πριν πεθάνει να σκάψει ακριβώς στο κέντρο του οικοπέδου. Κανείς δεν την πίστευε και η παράξενη κατάσταση κορυφώθηκε με την άφιξη της αστυνομίας, την οποία κάλεσαν ανήσυχοι γείτονες. Τότε όμως το φτυάρι χτύπησε πάνω σε ένα σκληρό ξύλινο αντικείμενο. Κάτω από το χώμα φάνηκε ένα παλιό σεντούκι και όλοι παρακολουθούσαν με τρόμο καθώς το καπάκι άνοιγε.
Μέσα στο σεντούκι βρέθηκαν ανθρώπινα οστά και ένα παλιό μενταγιόν. Η γιαγιά Νάντια αναγνώρισε αμέσως το κόσμημα του γιου της, που είχε εξαφανιστεί μυστηριωδώς πριν από πολλά χρόνια. Το χωριό και η ίδια είχαν πιστέψει για δεκαετίες ότι ο νεαρός είχε φύγει από το σπίτι ή είχε χαθεί. Η αλήθεια, που ο πατέρας είχε κρύψει για χρόνια βαθιά στο χώμα και τη συνείδησή του, ήταν πολύ πιο σκοτεινή και οδυνηρή.
Αποδείχθηκε ότι ο γιος είχε πνιγεί κατά λάθος στον ποταμό. Ο πατέρας, παραλυμένος από τον φόβο και την ενοχή, δεν μπόρεσε να πει την αλήθεια στη γυναίκα του. Αντίθετα, τον έθαψε μυστικά στην αυλή τους και είπε ψέματα ότι είχε φύγει μετά από έναν καβγά. Άφησε τη γυναίκα του να βασανίζεται με την ελπίδα της επιστροφής του, μόνο και μόνο για να καλύψει την τραγική ατύχημα που δεν μπορούσε να συγχωρήσει στον εαυτό του. Μόνο στο κρεβάτι του θανάτου βρήκε το θάρρος να στείλει το μήνυμα για την αλήθεια.
Όταν τελικά το μυστικό ήρθε στο φως, η χλεύη των γειτόνων αντικαταστάθηκε από ένα παγωμένο σιωπηλό θαυμασμό και συμπόνια. Η γιαγιά Νάντια δεν σκάβεψε πια σαν τρελή, αλλά σαν μάνα που αναζητούσε γαλήνη για το παιδί της. Τα οστά του γιου της τάφηκαν τελικά με αξιοπρέπεια στο κοιμητήριο. Η ηλικιωμένη γυναίκα βρήκε έτσι ειρήνη στην ψυχή της, γνωρίζοντας ότι η οικογένειά της, μετά από πενήντα χρόνια ψεμάτων και αβεβαιότητας, είχε ξανά συμβολικά επανενωθεί.