
ต่อมา เมื่อชายคนนั้นตื่นขึ้นเพื่อเดินไปเข้าห้องน้ำบนเครื่องบิน ผู้โดยสารคนอื่น ๆ ก็สังเกตเห็นเล็บเท้าสีสันสดใสและแหวนระยิบระยับของเขา จนเสียงหัวเราะดังสนั่นไปทั่วห้องโดยสาร เขาโกรธจัดและหันมาต่อว่ารีเบกกา พร้อมกับพยายามกระชากแหวนพลาสติกออกจากนิ้วเท้าอย่างลนลาน ก่อนจะกลับไปนั่งที่ด้วยความอับอายจนแทบไม่กล้าเงยหน้าไปตลอดช่วงเวลาที่เหลือของเที่ยวบิน
เช้าวันรุ่งขึ้น รีเบกกาเดินทางไปยังสำนักงานใหญ่ของบริษัทในชุดสูทกางเกงสีน้ำเงินเข้ม เพื่อเริ่มงานในตำแหน่งผู้อำนวยการประจำภูมิภาคคนใหม่ ขณะที่เธอกำลังจะเข้าไปในห้องประชุมใหญ่ เธอก็บังเอิญได้ยินชายคนเดียวกับที่นั่งอยู่ด้านหลังเธอบนเครื่องบิน ซึ่งเป็นพนักงานชื่อแบรดลีย์ กำลังคุยโอ้อวดกับเพื่อนร่วมงานถึงเหตุการณ์บนเครื่องบิน พร้อมทั้งพูดอย่างมั่นใจเกี่ยวกับการเลื่อนตำแหน่งที่เขากำลังจะได้รับในเร็ว ๆ นี้

รีเบกกาเดินเข้าไปในห้องประชุม แนะนำตัวต่อหน้าทีมงานทั้งหมดว่าเธอคือผู้อำนวยการประจำภูมิภาคคนใหม่ และต่อหน้าทุกคน เธอก็เอ่ยถึงเหตุการณ์ที่เธอกับแบรดลีย์เคยพบกันบนเที่ยวบินก่อนหน้านี้
หลังการประชุมสิ้นสุดลง แบรดลีย์เดินเข้ามาขอโทษเธอด้วยท่าทีสำนึกผิดและไม่กล้าสบตา รีเบกกาชี้แจงกับเขาอย่างชัดเจนว่า การพิจารณาเลื่อนตำแหน่งในอนาคตจะขึ้นอยู่กับผลงานในการทำงานอย่างมืออาชีพและพฤติกรรมที่เหมาะสมในสถานที่ทำงานเท่านั้น