วันหนึ่ง หลังจากมีพัสดุของโดโรธีถูกนำมาส่งไว้ที่ระเบียงหน้าบ้านของเกรตา เธอจึงใช้กุญแจสำรองทองเหลืองไขเข้าไปในบ้าน เมื่อพบว่าชั้นล่างไม่มีใครอยู่ เธอก็ได้ยินเสียงเคาะดังมาจากหลังประตูไม้ที่นำไปสู่ห้องใต้ดิน ซึ่งมีสลักโลหะติดขัดอยู่ เกรตาจำเป็นต้องออกแรงดันกรอบประตูไม้จนสลักหักออก ในที่สุดเธอก็พบโดโรธีนอนอยู่บนพื้นคอนกรีตข้างเก้าอี้ไม้ตัวเล็กที่ล้มคว่ำ และกองกล่องกระดาษที่มีป้ายเขียนกำกับไว้ โดโรธีได้รับบาดเจ็บข้อเท้าแพลงขณะพยายามเอื้อมหยิบของจากชั้นวางที่อยู่สูงเกินไป
อเล็กซ์กลับมาถึงบ้านพร้อมถุงกระดาษจากร้านขายยา ขณะเดียวกัน เจ้าหน้าที่หน่วยแพทย์ฉุกเฉินก็มาถึงเพื่อพันผ้าพยุงข้อเท้าที่บาดเจ็บของโดโรธี และช่วยยกขาของเธอให้สูงขึ้นขณะนอนพักอยู่บนโซฟาในห้องนั่งเล่น โดโรธีอธิบายว่า สุขภาพของเธอเริ่มทรุดโทรมลง จึงจำเป็นต้องสั่งซื้ออุปกรณ์สำหรับการดูแลผู้ใหญ่ทางการแพทย์ และอเล็กซ์ก็ช่วยยกของเหล่านั้นจากระเบียงเข้ามาในบ้าน เมื่อเขาสังเกตเห็นว่าตู้เย็นของเธอว่างเปล่า เขาจึงกลับมาพร้อมอาหารและของกิน นอกจากนี้ เขายังช่วยซ่อมก๊อกน้ำที่รั่ว ขันราวจับบันไดที่หลวมให้แน่น และเปลี่ยนหลอดไฟในห้องใต้ดินให้อีกด้วย
โดโรธีเปิดเผยว่า หลังจากแม่ของอเล็กซ์เสียชีวิต เขาต้องเผชิญกับปัญหาไร้ที่อยู่อาศัยและจำใจนอนในรถของตัวเอง เมื่อรู้เช่นนั้น เธอจึงเสนอห้องนอนหนึ่งห้องจากทั้งหมดสามห้องที่ไม่ได้ใช้งานให้เขาพักอาศัย กล่องกระดาษที่เก็บอยู่ในห้องใต้ดินนั้นเต็มไปด้วยผ้าห่มที่ได้รับบริจาค อาหารกระป๋อง ของใช้เพื่อสุขอนามัย และเสื้อผ้า โดยแต่ละกล่องมีป้ายกระดาษที่เขียนด้วยลายมือระบุสิ่งของไว้อย่างชัดเจน เพื่อให้นำไปแจกจ่ายแก่ผู้คนในละแวกบ้านที่ต้องการความช่วยเหลือ
หนึ่งสัปดาห์ต่อมา เกรตา อเล็กซ์ และโดโรธีร่วมมือกันจัดเตรียมกล่องอาหาร ผ้าห่ม และสิ่งของจำเป็นต่าง ๆ ให้เป็นระเบียบ จากนั้นอเล็กซ์กับเกรตาก็ช่วยกันขนสิ่งของขึ้นรถของพวกเขา และนำไปส่งมอบให้แก่บ้านของเพื่อนบ้านทั้งหมด 12 หลังจนครบถ้วน