Λίγο αργότερα, χτύπησε το τηλέφωνο της Sarah. Στην άλλη άκρη της γραμμής βρισκόταν η δίδυμη αδελφή της, η οποία πλέον ονομαζόταν Claire. Της εξήγησε ότι είχε αποκαταστήσει την επαφή με τη βιολογική τους μητέρα έξι μήνες νωρίτερα και πως είχε κεντήσει η ίδια τις καινούργιες μαύρες κουβέρτες για τα νεογέννητα δίδυμα. Για να αποκαλύψει όλη την αλήθεια για το παρελθόν, η μητέρα τους ξεκλείδωσε ένα μπαούλο από ξύλο κέδρου. Στο εσωτερικό του βρισκόταν μια στοίβα από παλιούς φακέλους, δεμένους με μια μπλε κορδέλα, γεμάτους με αδιάβαστα γράμματα που είχαν σταλεί κάθε μήνα, ευχετήριες κάρτες γενεθλίων, αντίγραφα επιστολών και μια φωτογραφία από το νοσοκομείο, στην οποία τα δύο βρέφη φορούσαν ασορτί σκουφάκια.
Η Claire επιβεβαίωσε τηλεφωνικά ότι είχε ανακαλύψει τα κλειστά γράμματα μέσα σε ένα ντουλάπι μετά τον θάνατο της θετής μητέρας της. Αυτό αποδείκνυε πως η βιολογική τους μητέρα είχε προσπαθήσει να διατηρεί τακτική επικοινωνία μαζί της σε όλη τη διάρκεια της παιδικής της ηλικίας. Η Sarah κανόνισε αμέσως να συναντήσει την Claire σε ένα τοπικό εστιατόριο, ώστε να κοιτάξουν μαζί παλιές οικογενειακές φωτογραφίες και να συζητήσουν την κοινή τους ιστορία, χωρίς να βρίσκεται εκεί η μητέρα τους.
Μετά τη συνάντηση, η Sarah επέστρεψε στο σπίτι για να ξεκαθαρίσει την κατάσταση με τη μητέρα της, προτού αποκαλύψει στην Emily ότι είχε ανακαλύψει μια θεία που δεν γνώριζε καν πως υπήρχε.
Δύο ημέρες αργότερα, η Claire επισκέφθηκε την Emily στο σπίτι της, αφού εκείνη είχε πάρει εξιτήριο από το νοσοκομείο. Οι δύο μαύρες κουβέρτες ήταν απλωμένες στις πλάτες των καλαθιών των διδύμων, ενώ ολόκληρη η οικογένεια γιόρταζε την επανένωσή της.