Δεκαοκτώ χρόνια αφότου έχασε τη νεογέννητη κόρη της, τη Ρόζι, από σύνδρομο αιφνίδιου βρεφικού θανάτου μόλις εννέα ημέρες μετά τη γέννησή της, μια μητέρα και η υπόλοιπη οικογένειά της εξακολουθούσαν να κρατούν κρυφή την ύπαρξη του μωρού από τη δίδυμη αδελφή της που είχε επιβιώσει, τη Χάνα. Σε όλη τη διάρκεια της παιδικής ηλικίας της Χάνα, η μητέρα της φρόντιζε συστηματικά να απομακρύνει τα βρεφικά αντικείμενα, έκρυβε τις φωτογραφίες από το νοσοκομείο και έδινε σαφείς οδηγίες στους συγγενείς να μη μιλήσουν ποτέ για το παιδί που είχε πεθάνει. Πίστευε πως έτσι θα προστάτευε την κόρη της από τη θλίψη και από ενδεχόμενα αισθήματα ενοχής επειδή εκείνη είχε επιβιώσει.
Την ημέρα που η Χάνα έκλεισε τα δεκαοκτώ της χρόνια, μετά το τέλος μιας οικογενειακής γιορτής, ο πατέρας της, ο Ντέιβιντ, έβγαλε από ένα ντουλάπι στο γκαράζ ένα σκούρο ξύλινο κουτί. Εκεί μέσα είχε φυλάξει κρυφά βραχιολάκια νοσοκομείου, βρεφικές κουβέρτες, φωτογραφίες, επίσημα έγγραφα και δεκαοκτώ χειρόγραφες επιστολές γενεθλίων, μία για κάθε χρόνο της ζωής της Χάνα, στις οποίες αναφερόταν στην αδελφή της.
Όταν ο Ντέιβιντ άνοιξε το ξύλινο κουτί μπροστά σε ολόκληρη την οικογένεια, αποκάλυψε στη Χάνα πως είχε γεννηθεί ως δίδυμη. Η αλήθεια αυτή πυροδότησε μια έντονη αντιπαράθεση για τη σιωπή που είχε επιβάλει η οικογένεια επί δεκαοκτώ ολόκληρα χρόνια. Συντετριμμένη από την αποκάλυψη, η Χάνα πέρασε τη νύχτα μακριά από το σπίτι. Όταν επέστρεψε, αποφάσισε να διαβάσει και τις δεκαοκτώ επιστολές που ο πατέρας της είχε κρατήσει κρυφές, ώστε να κατανοήσει τη δική του πλευρά της ιστορίας και να βρει τον τρόπο να διαχειριστεί τα συναισθήματά της για την αδελφή που δεν γνώρισε ποτέ.
Το επόμενο Σαββατοκύριακο, η Χάνα επισκέφθηκε για πρώτη φορά τον τάφο της Ρόζι στο κοιμητήριο, έχοντας στο πλευρό της και τους δύο γονείς της. Άφησε λουλούδια πάνω στον τάφο και τοποθέτησε δίπλα στην ταφόπλακα ένα χειρόγραφο σημείωμα, σαν μια πρώτη προσωπική επικοινωνία με την αδελφή της.
Μετά την επίσκεψη στο κοιμητήριο, η Χάνα τοποθέτησε το ξύλινο κουτί στο δωμάτιό της, εκεί όπου είχε μεγαλώσει. Την ίδια στιγμή, η μητέρα της πήρε την παλιά φωτογραφία από το νοσοκομείο, στην οποία τα δύο νεογέννητα κορίτσια εμφανίζονταν μαζί, και την κρέμασε ξανά στον τοίχο του σαλονιού, αποκαθιστώντας επιτέλους τη θέση της Ρόζι στην οικογενειακή ιστορία.