Για τη Χάνα, μια μητέρα διδύμων 33 ετών, η δυναμική ανάμεσα στις αδερφές της ήταν σαν να περπατούσε σε τεντωμένο σχοινί ανάμεσα στις δύο της αδελφές: την Ελίζα, την τελειομανή, της οποίας η ζωή ήταν μια συνεχής σειρά επιμελημένων στιγμών στο Instagram, και τη Μίντι, το ευαίσθητο μικρότερο παιδί της οικογένειας, που έδινε προτεραιότητα στην καρδιά παρά στην εμφάνιση. Ενώ η Μίντι ήταν μια σταθερή πηγή ζεστασιάς, η σχέση της Ελίζα με τη Χάνα είχε επιδεινωθεί δραματικά μετά τη γέννηση των διδύμων. Οδηγούμενη από ένα εύθραυστο εγώ που απαιτούσε να βρίσκεται πάντα στο επίκεντρο, η Ελίζα άρχισε να βλέπει τις ανιψιές της όχι ως οικογένεια, αλλά ως αντιπάλους για τη φήμη και την προσοχή της οικογένειας. Κρυβόταν ο θυμός της πίσω από δηλητηριώδη κομπλιμέντα και παθητικά-επιθετικές κριτικές για τον τρόπο ανατροφής των παιδιών από τη Χάνα – μια ένταση που κατά τη διάρκεια του τέταρτου γενεθλίου των διδύμων έφτασε στο αποκορύφωμά της.
Οι εορτασμοί διακόπηκαν όταν η Μίντι εμφανίστηκε αναστατωμένη· τα μαλλιά της ήταν αχτένιστα και το αυτοκίνητό της είχε μείνει στη μέση του δρόμου λόγω ξεφούσκου ελαστικού. Είχε ρισκάρει τη δική της ασφάλεια για να προειδοποιήσει τη Χάνα για μια συνομιλία που είχε ακούσει ανάμεσα στην Ελίζα και μια κοινή φίλη. Η Ελίζα είχε καυχηθεί ότι είχε προμηθευτεί ένα δώρο που «επιτέλους θα έδειχνε ποιο κορίτσι αξίζει να είναι η αγαπημένη» – μια φράση που πάγωσε το αίμα της Χάνα. Το τεράστιο κουτί, τυλιγμένο αψεγάδιαστα σε ροζ και χρυσό, θρόνιαζε σαν Δούρειος Ίππος στο σαλόνι. Η διαίσθηση της Μίντι ήταν κοφτερή: ήξερε ότι το περιεχόμενο δεν είχε σκοπό να γιορτάσει τα κορίτσια, αλλά να τα διχάσει.
Η Χάνα εμπιστεύτηκε την προειδοποίηση της Μίντι και πήγε το δώρο στην κουζίνα για ιδιωτική επιθεώρηση. Μέσα στο κουτί υπήρχε ένα μοναδικό, περιζήτητο λούτρινο ζωάκι Labubu – ένα παιχνίδι που και οι δύο δίδυμες επιθυμούσαν απεγνωσμένα – μαζί με μια κάρτα που έγραφε: «Για το πιο καλό και όμορφο κορίτσι». Η σκληρότητα ήταν χειρουργικά ακριβής: η Ελίζα σκόπευε να αναγκάσει δύο τετράχρονα κορίτσια να ανταγωνιστούν για την αναγνώρισή της, «σημαδεύοντας» το ένα ως ανώτερο, ενώ το άλλο θα έμενε με πληγωμένη καρδιά. Όταν αντιμετωπίστηκε, η Ελίζα αφαίρεσε τη μάσκα της αθωότητας και υπερασπίστηκε την πράξη της με ελιτίστικη αλαζονεία, προκαλώντας μια σπάνια έκρηξη θυμού από τον συνήθως ήρεμο πατέρα τους, ο οποίος καταδίκασε τη συμπεριφορά ως αδιανόητη.
Η αντιπαράθεση τελείωσε με την οργισμένη φυγή της Ελίζα, αλλά η Χάνα και ο σύζυγός της, Ντέιβιντ, αρνήθηκαν να αφήσουν τη μοχθηρία της να ορίσει τις αναμνήσεις της ημέρας. Εκείνο το βράδυ, ενώ τα κορίτσια κοιμόντουσαν, ο Ντέιβιντ ξεκίνησε μια αποστολή στην πόλη για να βρει ένα δεύτερο, πανομοιότυπο λούτρινο ζωάκι. Μέχρι το ξημέρωμα, το «όπλο» που είχε τοποθετήσει η Ελίζα είχε ουσιαστικά ουδετεροποιηθεί με τη δεύτερη έκδοση. Την επόμενη μέρα, όταν οι δίδυμες άνοιξαν το κουτί, βρήκαν δύο ίδια παιχνίδια. Η χαρά τους ήταν ατόφια, και επέμεναν αμέσως να τηλεφωνήσουν στην «θεία Ελίζα» για να την ευχαριστήσουν που ήταν η «καλύτερη θεία του κόσμου» – χωρίς να ξέρουν ότι αναποδογύρισαν άθελά τους το σχέδιο της αποτυχίας της.
Η σιωπή στην άλλη άκρη της γραμμής, όταν η Ελίζα κατάλαβε ότι το ψυχολογικό της παιχνίδι είχε εξουδετερωθεί, ήταν το μόνο κλείσιμο που χρειαζόταν η Χάνα. Κατάλαβε ότι δεν μπορείς να διαλέξεις τις αδερφές σου, αλλά μπορείς να ορίσεις τα όρια που προστατεύουν την αθωότητα των παιδιών σου. Οι δίδυμες κοιμήθηκαν εκείνο το βράδυ κρατώντας τα παιχνίδια τους σφιχτά, πιο δεμένες από ποτέ, ενώ η Χάνα έκανε μια σιωπηλή υπόσχεση: δεν θα έπαιζε ξανά τον ρόλο της «κουρασμένης διαιτητή». Από εδώ και πέρα, κάθε πρόσκληση προς την Ελίζα θα εξετάζεται αυστηρά υπό το πρίσμα της προστασίας, για να διασφαλιστεί ότι κανείς δεν θα χρησιμοποιεί ποτέ ξανά ένα δώρο ως εργαλείο διαίρεσης.