Την ημέρα του γάμου της, η τριανταδυάχρονη Ισαμπέλα ήταν καταβεβλημένη από το άγχος, όχι επειδή φοβόταν τον γάμο, αλλά επειδή φοβόταν τη μητέρα του αρραβωνιαστικού της, τη Βιβιέν. Χρόνια αφότου είχε εγκαταλείψει τον Φάμπιο όταν εκείνος ήταν μόλις έξι ετών για να εγκατασταθεί στην Ευρώπη, η Βιβιέν εμφανίστηκε ξαφνικά ξανά στη ζωή του, όταν η αρχιτεκτονική εταιρεία του απέκτησε μεγάλη εθνική φήμη. Παρά τις έντονες υποψίες της Ισαμπέλα και της καλύτερής της φίλης, Σούζαν, ο Φάμπιο επέμενε να επιτρέψει στη μητέρα του να παρευρεθεί στον γάμο και να της δώσει μια ευκαιρία. Οι χειρότεροι φόβοι της Ισαμπέλα επιβεβαιώθηκαν στη δεξίωση, όταν η Βιβιέν μπήκε αγέρωχη στην αίθουσα φορώντας ένα μακρύ, εντυπωσιακό λευκό νυφικό και αμέσως άρχισε να αλλάζει τη διάταξη των καθισμάτων.
Η ένταση κορυφώθηκε κατά τη διάρκεια των προπόσεων στη δεξίωση, όταν η Βιβιέν άρπαξε το μικρόφωνο χωρίς καμία προειδοποίηση. Απευθυνόμενη στους διακόσιους καλεσμένους, αναφέρθηκε ψυχρά στον εαυτό της ως «την πραγματική νύφη» και δήλωσε ότι, ενώ οι σύζυγοι έρχονται και φεύγουν, οι μητέρες είναι για πάντα. Συντετριμμένη και ταπεινωμένη δημόσια, η Ισαμπέλα αναζήτησε τη στήριξη του Φάμπιο, περιμένοντας ότι, όπως συνήθως, θα έμενε σιωπηλός. Αντί γι’ αυτό, ο Φάμπιο ζήτησε ήρεμα από την εμφανώς αναστατωμένη αρραβωνιαστικιά του να τον εμπιστευτεί μόνο για τέσσερα λεπτά, προτού σηκωθεί όρθιος για να απευθυνθεί σε ολόκληρη την αίθουσα.
Ο Φάμπιο οδήγησε τη Βιβιέν στο κέντρο της πίστας και άρχισε να αφηγείται συστηματικά το μακρύ ιστορικό της εγκατάλειψής του, από το γεγονός ότι του είχε στείλει μόνο μία καρτ ποστάλ στα έβδομα γενέθλιά του μέχρι το ότι αγνόησε την αποφοίτησή του από το λύκειο. Αποκάλυψε ότι είχε επικοινωνήσει ξανά μαζί του μόνο αφού είδε την επαγγελματική του επιτυχία και ότι πρόσφατα απαιτούσε να προστεθεί το όνομά της στο συμβόλαιο του σπιτιού του και σε έναν κοινό τραπεζικό λογαριασμό. Ακριβώς τη στιγμή που η Βιβιέν προσπάθησε να υποβαθμίσει εκείνη την ιδιωτική συζήτηση, οι πόρτες της αίθουσας άνοιξαν και εμφανίστηκε η δικηγόρος του Φάμπιο, η κυρία Ρέγιες, η οποία αποκάλυψε ένα μεγάλο καβαλέτο που παρουσίαζε ένα λεπτομερές έγγραφο με τίτλο «Τελικός Απολογισμός».
Ο Φάμπιο έδωσε στη μητέρα του έναν σφραγισμένο φάκελο που περιείχε μια επιταγή, με την οποία της επέστρεφε γενναιόδωρα την αξία κάθε δώρου που του είχε κάνει από τότε που επέστρεψε στη ζωή του. Στη συνέχεια, της ζήτησε με αποφασιστικότητα να αποχωρήσει αμέσως από τον γάμο και ανακοίνωσε ότι κάθε μελλοντική επικοινωνία θα έπρεπε να γίνεται αποκλειστικά μέσω της δικηγόρου του. Χωρίς να λάβει καμία συμπάθεια από τους εμβρόντητους και σιωπηλούς καλεσμένους —συμπεριλαμβανομένου του πατέρα του Φάμπιο—, η ταπεινωμένη Βιβιέν μάζεψε τις λευκές φούστες της και βγήκε ηττημένη από την αίθουσα.
Με τη μητέρα του πλέον εκτός αίθουσας, ο Φάμπιο πλησίασε την Ισαμπέλα, γονάτισε δίπλα της και της ζήτησε συγγνώμη που είχε επιτρέψει να φτάσει τόσο μακριά όλο αυτό το σκηνικό. Της εξήγησε ότι χρειαζόταν όλοι στην αίθουσα να δουν από πρώτο χέρι τις πραγματικές προθέσεις της μητέρας του, ώστε κανείς να μην μπορέσει ποτέ να τον κατηγορήσει ότι φέρθηκε σκληρά στη δική του μητέρα. Βέβαιη πλέον ότι εκείνη ήταν η πραγματική του προτεραιότητα και οικογένεια, η Ισαμπέλα αγκάλιασε με χαρά τον σύζυγό της, καθώς η μουσική του πρώτου τους χορού άρχισε ξανά να παίζει, περιτριγυρισμένοι από καλεσμένους που ήταν έτοιμοι να γιορτάσουν το κοινό τους μέλλον.