Ο Ντάνιελ γνώρισε τη Μάργκαρετ στα 27 του χρόνια, γνωρίζοντας ήδη ότι έπασχε από μια σπάνια αυτοάνοση ασθένεια, αλλά χωρίς να γνωρίζει πόσο βαθιά θα άλλαζε τη ζωή του. Καθώς η υγεία της επιδεινωνόταν με τα χρόνια, ο Ντάνιελ έγινε ο βασικός φροντιστής της, θυσιάζοντας τις οικονομίες του, τις επαγγελματικές του ευκαιρίες και τα προσωπικά του όνειρα για να καλύψει ιατρικά έξοδα που δεν καλύπτονταν από την ασφάλιση και να τη στηρίξει στις αμέτρητες θεραπείες της. Παρά τη βαθιά αγάπη του και τις πολλές προτάσεις γάμου, η Μάργκαρετ τον απέρριπτε συνεχώς, αποφασισμένη να τον προστατεύσει από τα νομικά και οικονομικά βάρη που θα συνεπαγόταν το να μείνει χήρος και με μεγάλα χρέη.
Τέσσερα χρόνια μετά την έναρξη της σχέσης τους, καθώς ετοιμαζόταν να υποβληθεί σε μια πειραματική επέμβαση υψηλού κινδύνου, η Μάργκαρετ ζήτησε ξαφνικά από τον Ντάνιελ να την παντρευτεί, ώστε να μπορέσει να αντιμετωπίσει την επέμβαση ως σύζυγός του. Έκαναν έναν απλό και όμορφο γάμο στο δωμάτιό της στο νοσοκομείο, περιτριγυρισμένοι από συγγενείς, ιατρικό προσωπικό και λιτές διακοσμήσεις. Τραγικά, η Μάργκαρετ πέθανε έξι ημέρες αργότερα από επιπλοκές της επέμβασης, αφήνοντας τον Ντάνιελ συντετριμμένο από τον πόνο και προσπαθώντας να συνειδητοποιήσει ότι ο γάμος τους είχε διαρκέσει λιγότερο από μία εβδομάδα.
Εβδομάδες μετά την κηδεία της, ο δικηγόρος της οικογένειας της Μάργκαρετ επικοινώνησε με τον Ντάνιελ για να του διαβάσει μια μυστική ρήτρα της διαθήκης της. Εν αγνοία του Ντάνιελ, η Μάργκαρετ είχε μερίδιο σε ένα οικογενειακό καταπίστευμα, το οποίο μπορούσε να μεταβιβαστεί μετά τον θάνατό της μόνο σε νόμιμο σύζυγο. Παντρεύοντάς τον λίγο πριν από την επέμβασή της, εξασφάλισε ότι περισσότερα από 400.000 δολάρια σε παροχές επιζώντος συζύγου θα περνούσαν απευθείας σε εκείνον, αντί να επιστρέψουν σε άλλους μακρινούς συγγενείς.
Στην επιστολή που είχε γράψει, η Μάργκαρετ εξήγησε ότι είχε αποκρύψει την ύπαρξη του καταπιστεύματος για να εμποδίσει τον Ντάνιελ να εξαντλήσει τα χρήματα σε θεραπείες χωρίς ελπίδα ή σε νομικές διαμάχες. Γνωρίζοντας ότι εκείνος είχε αδειάσει τις οικονομίες του και είχε εγκαταλείψει το σπίτι των ονείρων του, καθώς και μια επαγγελματική προαγωγή στο Σικάγο, για να τη φροντίζει, οργάνωσε την κληρονομιά ως το τελευταίο της δώρο προς εκείνον, χαρίζοντάς του την οικονομική ελευθερία να χτίσει μια ζωή πέρα από την ασθένειά της.
Παρόλο που αρχικά ένιωσε οργή και βαθιά θλίψη, ο Ντάνιελ συνειδητοποίησε ότι ο γάμος ήταν ο τρόπος της Μάργκαρετ να εξασφαλίσει πως εκείνος δεν θα έμενε κατεστραμμένος οικονομικά ούτε θα χρεοκοπούσε. Έναν χρόνο αργότερα, τίμησε τις τελευταίες της επιθυμίες χρησιμοποιώντας τα χρήματα για να αγοράσει ένα παλιό σπίτι με μεγάλη, περιμετρική βεράντα και υιοθετώντας έναν σκύλο από καταφύγιο, τον οποίο ονόμασε Στάνλεϊ. Μέσα από αυτή την πράξη αγάπης, η Μάργκαρετ χάρισε στον Ντάνιελ όχι μόνο οικονομική ασφάλεια, αλλά και τη ρητή άδεια να πενθήσει, να θεραπευτεί και να προχωρήσει προς ένα γεμάτο μέλλον.