Η παλιά νταντά Λουπίτα έκοψε προσεκτικά τον γύψο του Ματέο πάνω στο κρεβάτι, ενώ το τρομαγμένο αγόρι ούρλιαζε ότι κάτι τον δάγκωνε από μέσα, και λίγες στιγμές αργότερα δεκάδες κόκκινα μυρμήγκια χύθηκαν πάνω στα λευκά σεντόνια μαζί με ένα κρυμμένο πακέτο ζάχαρης κολλημένο στο δέρμα του. Ο Ροντρίγκο γύρισε αργά προς την Καμίλα καθώς το δωμάτιο βυθίστηκε σε έντροπη σιωπή, συνειδητοποιώντας ότι κάποιος είχε παγιδεύσει σκόπιμα τα έντομα μέσα στον γύψο. Μέσα από δάκρυα και κοφτές, τρεμάμενες ανάσες, ο Ματέο ψιθύρισε: «Μπαμπά… είπε ότι την επόμενη φορά δεν θα είναι το χέρι μου…» Τα λόγια έμειναν βαριά στον αέρα, μετατρέποντας το υπνοδωμάτιο από καταφύγιο σε σκηνή εγκλήματος. Ο Ροντρίγκο ένιωσε ένα παγωμένο ρίγος να απλώνεται στο στήθος του καθώς κοίταζε από τον λυγισμένο γιο του στα σκορπισμένα έντομα, τα απτά αποδεικτικά μιας κακίας που μετά βίας μπορούσε να συλλάβει.
Το πρόσωπο της Καμίλα άδειασε από χρώμα, τα χέρια της τρέμοντας καθώς έκανε ένα βήμα πίσω από το κρεβάτι. Η συνειδητοποίηση του τι είχε γίνει σε ένα αθώο παιδί διέλυσε τα απομεινάρια ειρήνης στο σπίτι, αφήνοντας μόνο μια αποπνικτική ένταση. Η Λουπίτα άρχισε αμέσως να σκουπίζει τα σεντόνια, τα έμπειρα χέρια της να εργάζονται γρήγορα για να απομακρύνουν τα τσιμπητικά έντομα, κρατώντας παράλληλα προστατευτικά το αγόρι. Το μυαλό του Ροντρίγκο έτρεχε σε μια λίστα με όλους όσους είχαν πρόσβαση στον Ματέο κατά τη διάρκεια της νοσηλείας του και της ανάρρωσής του στο σπίτι. Η ίδια η σκληρότητα του να κολλήσεις ζάχαρη στο δέρμα ενός παιδιού κάτω από γύψο απαιτούσε έναν υπολογισμένο, υπομονετικό δόλο που έδειχνε προς κάποιον πολύ κοντινό στην οικογένεια.
Ο Ροντρίγκο γονάτισε δίπλα στο κρεβάτι, παίρνοντας απαλά το ατραυμάτιστο χέρι του Ματέο, ενώ η Λουπίτα καθάριζε προσεκτικά και καταπράυνε το ερεθισμένο δέρμα στο χέρι του αγοριού. Τον πίεσε να του δώσει απαντήσεις, κρατώντας τη φωνή του χαμηλή και ήρεμη, παρά την οργή που τον έκαιγε από μέσα. Ο Ματέο, με αναφιλητά και σφίγγοντας δυνατά το χέρι του πατέρα του, εξήγησε ότι μια γυναίκα με στολή νοσοκόμας τον είχε επισκεφθεί λίγο πριν τοποθετηθεί οριστικά ο γύψος στην κλινική. Του είχε ψιθυρίσει την απειλή ενώ προσποιούνταν ότι ρύθμιζε τους επιδέσμους του, γλιστρώντας το πακέτο μέσα πριν σκληρύνουν τα τελευταία στρώματα του γύψου. Η Καμίλα λαχάνιασε όταν ο Ματέο περιέγραψε μια χαρακτηριστική ουλή σε σχήμα ημισελήνου στον καρπό της γυναίκας, μια λεπτομέρεια που αμέσως ξεκλείδωσε ολόκληρο το μυστήριο.
Αυτή η ουλή ανήκε στη Βανέσα, την πρώην επιχειρηματική συνεργάτιδα του Ροντρίγκο που είχε εξαφανιστεί πριν από εβδομάδες, αφού αποκαλύφθηκε ότι υπεξαιρούσε χρήματα. Η συνειδητοποίηση ότι η δίψα της για εκδίκηση την είχε οδηγήσει να στοχοποιήσει ένα ανυπεράσπιστο παιδί ώθησε τον Ροντρίγκο σε άμεση δράση. Κάλεσε την αστυνομία, δίνοντάς τους την περιγραφή της Βανέσα, τα στοιχεία του οχήματός της και το τρομακτικό νέο πλαίσιο για την τοποθεσία της. Μέσα σε λίγες ώρες, οι αρχές την εντόπισαν σε ένα φτηνό μοτέλ λίγα τετράγωνα μακριά από το σπίτι της οικογένειας, όπου βρέθηκε να παρακολουθεί το σπίτι με κιάλια.
Η αστυνομία συνέλαβε τη Βανέσα χωρίς αντίσταση, βρίσκοντας στην κατοχή της ένα σημειωματάριο που κατέγραφε τα διεστραμμένα σχέδιά της για την κλιμάκωση της παρενόχλησης εναντίον της οικογένειας του Ροντρίγκο. Με την απειλή επιτέλους εξουδετερωμένη και τη Βανέσα πίσω από τα κάγκελα αντιμέτωπη με πολλαπλές κακουργηματικές κατηγορίες, μια βαθιά αίσθηση ανακούφισης απλώθηκε στο σπίτι. Ο Ροντρίγκο και η Καμίλα κάθισαν στην άκρη του κρεβατιού του Ματέο αργότερα εκείνο το βράδυ, βλέποντας τον γιο τους να βυθίζεται επιτέλους σε έναν βαθύ, ήρεμο ύπνο, απαλλαγμένο από πόνο. Ο εφιάλτης που είχε εισβάλει στα τείχη τους είχε πλέον τελειώσει επίσημα, αφήνοντάς τους ταραγμένους αλλά ενωμένους, έτοιμους να επουλωθούν μαζί μέσα στην ασφάλεια ενός προστατευμένου σπιτιού.