Η Ρούμπι, 31 ετών, βρισκόταν σε βαθιά θλίψη μετά την τέταρτη απώλεια εγκυμοσύνης της — μια νεκρή γέννα στην 31η εβδομάδα — όταν η 21χρονη νύφη της, Βάιολετ, έγκυος, δακρυσμένη και εγκαταλελειμμένη από τον πατέρα του μωρού, εμφανίστηκε στην πόρτα της. Παρά τον δικό της πόνο, η Ρούμπι και ο σύζυγός της, Βίκτορ, την υποδέχτηκαν αμέσως, της προσέφεραν παρηγοριά και την υπόσχεση ότι δεν θα ήταν μόνη. Για λίγο, η Ρούμπι πίστεψε ότι η βοήθεια προς τη Βάιολετ θα μπορούσε να είναι ένας δρόμος προς τη δική της θεραπεία.
Ωστόσο, το σπίτι της Ρούμπι ήταν το προσεκτικά χτισμένο καταφύγιό της, που προσέφερε τάξη και καθαριότητα, στοιχεία απαραίτητα για να αντέξει τον πόνο της. Η παρουσία της Βάιολετ εξελίχθηκε γρήγορα σε χάος: ακαταστασία, βρώμικα πιάτα και υγρά πετσέτες σωρεύονταν, κάνοντας το σπίτι να μοιάζει με «εισβολή».
Το χάος της Βάιολετ συνδυάστηκε γρήγορα με απαιτητικές απαιτήσεις. Περίμενε από τη Ρούμπι να πλένει τα ρούχα της και να μαγειρεύει συγκεκριμένα γεύματα — απαιτούσε ακόμη και «κοτόπουλο με λεμόνι» για το μωρό — παρόλο που η Ρούμπι εργαζόταν πλήρη απασχόληση και προσπαθούσε να ανακάμψει από το τραύμα της νεκρής γέννας. Η Ρούμπι καταπίεζε την αυξανόμενη οργή της μέχρι τη στιγμή που, όρθια μπροστά στο νεροχύτη με τα λιπαρά πιάτα της Βάιολετ, συνειδητοποίησε ότι στο δικό της σπίτι είχε μετατραπεί σε υπηρέτρια. Όταν αντιμετώπισε τον Βίκτορ, εκείνος αγνόησε τον πόνο της και πρότεινε ότι η εστίαση της θλίψης της στο «όλα» όσα είχε να «επενδύσει» στη Βάιολετ και το μωρό της θα μπορούσε να την «θεραπεύσει». Αυτή η δήλωση καταρράκωσε τη Ρούμπι, αποκαλύπτοντας ότι ο Βίκτορ περίμενε να θυσιάσει τα συναισθηματικά της όρια για την άνεση της αδελφής του.
Το τελικό σπάσιμο ήρθε για ένα μικρό, προσωπικό ανέφελο: μια συσκευασία Mac and Cheese, το μοναδικό φαγητό που η Ρούμπι μπορούσε να φάει, το οποίο η Βάιολετ κατανάλωσε παρά τις εκλιπαρητικές εκκλήσεις της Ρούμπι να μην το αγγίξει. Όταν την αντιμετώπισε, ο Βίκτορ υπερασπίστηκε τη Βάιολετ: «Στη ζωή πρόκειται για θυσίες. Δεν μπορείς να είσαι λιγότερο εγωιστική;» Η κατάσταση κλιμακώθηκε κατά τη διάρκεια του baby shower που η Βάιολετ διοργάνωσε χωρίς να ρωτήσει. Ο Βίκτορ οδήγησε τους καλεσμένους επάνω για να δουν το παιδικό δωμάτιο — τον χώρο που η Ρούμπι είχε προσεκτικά ετοιμάσει για το δικό της χαμένο μωρό και είχε κλειδωμένο από τη νεκρή γέννα. Όταν η Ρούμπι είδε ότι το καταφύγιό της είχε καταληφθεί πλήρως από τη Βάιολετ, κατέρρευσε. Η σκληρή απάντηση της Βάιολετ — «Δεν φταίω εγώ που δεν μπόρεσες να φέρεις ένα μωρό στον κόσμο, Ρούμπι. Και γιατί να χαθεί ο χώρος; Είσαι τόσο εγωίστρια» — ήταν η απόλυτη προδοσία.
Η Ρούμπι απαίτησε από τον Βίκτορ να «διαλέξει» ανάμεσα στη σύζυγο και τη сестρά του, αλλά εκείνος σιώπησε και επέλεξε τη Βάιολετ με την αδράνειά του. Τότε, απαίτησε και από τους δύο να εγκαταλείψουν το σπίτι που είχε αγοράσει και πληρώσει. Την επόμενη μέρα, ο Βίκτορ επέστρεψε υποστηρίζοντας ότι ήθελε να σώσει τον γάμο, αλλά αμέσως φόρτωσε την ευθύνη στη Ρούμπι: «Ίσως η αδελφή μου είχε δίκιο. Ίσως όλα αυτά δεν θα είχαν συμβεί αν δεν είχες χάσει τα μωρά μας. Εσύ είσαι η εγωίστρια, Ρούμπι — πάντα ήσουν.» Στιγμή ακατέργαστου θυμού, η Ρούμπι τον χτύπησε στο πρόσωπο, προκαλώντας την έκρηξη βίας του Βίκτορ: κατέστρεψε τις προσωπικές της ιδιοκτησίες, έσκισε διακοσμήσεις και άνοιξε τρύπα στον σοβά.
Όταν η Ρούμπι είδε το κρυφό σκοτάδι του Βίκτορ και την καταστροφή του ασφαλούς καταφυγίου της, βρήκε τελικά το θάρρος να προστατεύσει τον εαυτό της. Τον ανάγκασε να φύγει από το σπίτι και κάλεσε αμέσως τη μητέρα της, που φωτογράφησε τις ζημιές και τη συμβούλεψε να καταθέσει διαζύγιο και αγωγή για συναισθηματική και σωματική βλάβη. Η Ρούμπι συνειδητοποίησε ότι το τελευταίο «σταγόνα» δεν ήταν ένα μεμονωμένο γεγονός, αλλά η συσσωρευμένη επίδραση κάθε απόρριψης, εισβολής και σιωπής που την υποχρέωνε να εξαφανιστεί στο ίδιο της το σπίτι. Επιλέγοντας να αφήσει τον γάμο και να προστατεύσει το σπίτι της, η Ρούμπι αποφάσισε τελικά να μην εξαφανιστεί, καταλήγοντας ότι, παρά τη θλίψη που κατέστρεψε τον γάμο της, τώρα ορίζεται από την επιλογή της να επιβιώσει.