Για περισσότερες από τρεις δεκαετίες, η Τζέιν είχε χαθεί μέσα στη φθορά της καθημερινότητας, αφιερώνοντας τη ζωή της στην οικογένειά της και βάζοντας διαρκώς τον σύζυγό της, τον Χάουαρντ, και τα ενήλικα πλέον παιδιά τους πάνω από τις δικές της ανάγκες. Δούλευε πλήρες ωράριο, κρατούσε το σπίτι σε τάξη και αγνοούσε ακόμη και την ίδια της την εικόνα που έσβηνε με τον χρόνο, μέχρι που ένα πρωινό ο Χάουαρντ ετοίμασε βαλίτσα. Με παγερή αδιαφορία της ανακοίνωσε ότι την εγκαταλείπει, επειδή «δεν ήταν πια όμορφη γι’ αυτόν», επιλέγοντας μια νεότερη συνάδελφό του, την Πέιτζ, που τον έκανε να νιώθει ξανά ζωντανός.
Μένοντας ολομόναχη σε ένα σπίτι που ξαφνικά βυθίστηκε στη σιωπή, η Τζέιν κατέρρευσε ψυχολογικά. Έπαψε να τρώει σωστά και απέφευγε τον καθρέφτη της, φοβούμενη πως ίσως ο Χάουαρντ είχε δίκιο. Η καμπή ήρθε όταν η κόρη της, η Μόνικα, τη ρώτησε κάτι που τη συγκλόνισε: πότε ήταν η τελευταία φορά που έκανε κάτι μόνο για τον εαυτό της; Μη βρίσκοντας απάντηση, η Τζέιν ένιωσε για πρώτη φορά μια σπίθα αντίστασης να ξυπνά μέσα της και φόρεσε τα παλιά της αθλητικά παπούτσια, κάνοντας τα πρώτα διστακτικά της βήματα έξω από το σπίτι.
Οι μικροί περίπατοι στη γειτονιά μετατράπηκαν σταδιακά σε μια πλήρη αλλαγή ζωής. Εγγράφηκε σε γυμναστήριο, αντικατέστησε το πρόχειρο φαγητό με υγιεινές επιλογές και τόλμησε ένα φρέσκο, σύγχρονο κούρεμα. Σε δύο χρόνια, η σωματική και ψυχική της μεταμόρφωση ήταν εντυπωσιακή· είχε ξαναχτίσει την αυτοπεποίθησή της από την αρχή. Πλέον αγνοούσε τα σποραδικά, μετανιωμένα μηνύματα του Χάουαρντ και επικεντρωνόταν αποκλειστικά στη νέα, ανεξάρτητη εκδοχή του εαυτού της.
Παρά ένα σύντομο συναισθηματικό τράνταγμα σε μια τυχαία συνάντηση στο σούπερ μάρκετ, όπου μια παλιά γνωστή σχολίασε το «τέλειο» νέο του Χάουαρντ με την Πέιτζ, η Τζέιν δεν έκανε πίσω. Προήχθη στη δουλειά της και συνέχισε να ξεπερνά τα όριά της, μέχρι που μπορούσε να περπατά για χιλιόμετρα χωρίς κόπο. Η τελική δοκιμασία της νέας της δύναμης ήρθε όταν η Μόνικα την κάλεσε σε δείπνο για τα 25α γενέθλιά της και της αποκάλυψε ότι θα παρευρίσκονταν τόσο ο Χάουαρντ όσο και η Πέιτζ.
Η Τζέιν έφτασε στο εστιατόριο μόνη, φορώντας ένα βαθύ πράσινο φόρεμα και αποπνέοντας αυτοπεποίθηση που δεν περνούσε απαρατήρητη. Όταν ο Χάουαρντ μπήκε με την Πέιτζ και την είδε, το πρόσωπό του κατέρρευσε· διέσχισε τον χώρο σχεδόν κλαίγοντας και της ζήτησε συγχώρεση και μια δεύτερη ευκαιρία. Η Τζέιν κατάλαβε πως εκείνος δεν νοσταλγούσε την ίδια, αλλά τον ρόλο που είχε στη ζωή του. Τον συγχώρησε ήρεμα, του ξεκαθάρισε όμως ότι πλέον δεν ανήκει σε κανέναν παρά μόνο στον εαυτό της, και γύρισε την πλάτη της για να προχωρήσει στη δική της ευτυχία.