Η Διευθύντρια Μαρία συναντούσε κάθε πρωί στους διαδρόμους του νοσοκομείου την ηλικιωμένη και κουρασμένη καθαρίστρια. Παρατηρώντας τα τρεμάμενα χέρια και το εξαντλημένο πρόσωπο της γυναίκας, η Μαρία για ένα χρόνο της έδινε μυστικά χρήματα για τα φάρμακά της, χωρίς να περιμένει τίποτα σε αντάλλαγμα. Δεν υπήρχε λόγος ανάμεσά τους· η ηλικιωμένη απλώς υποκλινόταν ευγνώμονα και συνέχιζε τη δουλειά της. Όμως ένα απόγευμα, ξαφνικά, η γυναίκα τράβηξε σφιχτά τον βραχίονα της Μαρίας και με μια φωνή γεμάτη τρόμο ψιθύρισε: «Αύριο μη μπεις από την κύρια είσοδο. Χρησιμοποίησε την υπηρεσιακή. Θα σου τα εξηγήσω όλα μετά.»
Εκείνο το βράδυ η Μαρία δεν έκλεισε μάτι από την ανησυχία. Το επόμενο πρωί, παρά τον φόβο της, ακολούθησε τη συμβουλή και μπήκε στο νοσοκομείο από την πίσω πόρτα, χωρίς να τη δει κανείς. Καθώς προχωρούσε σιωπηλά στους διαδρόμους, πρόσεξε φώτα και ασυνήθιστη κινητικότητα από το βοηθητικό χειρουργείο του υπόγειου ορόφου.
Όταν άνοιξε προσεκτικά την πόρτα, πάγωσε· μέσα, ένας έμπειρος χειρουργός, δύο νοσοκόμες και οι επικεφαλής ασφαλείας του νοσοκομείου διεξήγαγαν μια παράνομη επέμβαση. Το άτομο που ήταν αναίσθητο στο χειρουργικό τραπέζι δεν υπήρχε πουθενά στα συστήματα. Η Μαρία κατάλαβε ότι το νοσοκομείο είχε μετατραπεί σε κέντρο παράνομου εμπορίου οργάνων κατά τις νυχτερινές ώρες. Όταν μπαίνει κάποιος από την κύρια είσοδο, το προσωπικό ασφαλείας ειδοποιούσε εγκαίρως και όλα τα στοιχεία του εγκλήματος εξαφανίζονταν σε δευτερόλεπτα.
Η Μαρία αμέσως απομακρύνθηκε και ειδοποίησε την αστυνομία. Λίγο αργότερα, η επιχείρηση αποκάλυψε τα μέλη της εγκληματικής οργάνωσης επ’ αυτοφώρω. Η Διευθύντρια σοκαρίστηκε βλέποντας ότι ακόμα και οι πιο κοντινοί της συνεργάτες είχαν εμπλοκή. Όλα αυτά τα φρικτά γεγονότα στο υπόγειο ήρθαν στο φως μόνο χάρη στην προσοχή και την ευγνωμοσύνη μιας ηλικιωμένης καθαρίστριας.
Όταν η Μαρία ξανασυναντήθηκε με τη γυναίκα, της είπε ότι της χρωστούσε τη ζωή της. Η καθαρίστρια απάντησε: «Μου φέρθηκες με καλοσύνη. Εγώ απλώς ήθελα να δεις την αλήθεια». Μετά από αυτό, η Μαρία ανανέωσε πλήρως το σύστημα ασφαλείας του νοσοκομείου, αποδεικνύοντας σε όλη την πόλη ότι ακόμα και μια μικρή καλοσύνη μπορεί να σταματήσει τα μεγαλύτερα κακά.