
ในช่วงหลายเดือนต่อมา เมอริลเข้ารับการทำเคมีบำบัด โดยมีลูกทั้งสองคนและเวด เพื่อนสนิทที่คบหากับแรนดัลมาอย่างยาวนาน คอยให้กำลังใจและช่วยเหลือเธอ หลังจากการรักษาสิ้นสุดลง ผลสแกนทางการแพทย์ยืนยันว่าไม่พบสัญญาณของโรคที่กำลังดำเนินอยู่แล้ว ไม่นานหลังจากเธอได้รับผลตรวจดังกล่าว เวดก็ปรากฏตัวที่บ้านของเมอริลพร้อมกล่องรองเท้ากระดาษเก่า ๆ ใบหนึ่ง ซึ่งแรนดัลได้ฝากให้เขานำมามอบแก่เธอหลังจากเธอเสร็จสิ้นการรักษาทางการแพทย์แล้วเท่านั้น
ภายในกล่องรองเท้ามีจดหมายที่แรนดัลเขียนด้วยลายมือตนเองและพับเก็บไว้อย่างเรียบร้อย พร้อมด้วยเอกสารทางการเงิน รายการเดินบัญชีของบัญชีที่ไม่เคยเปิดเผยมาก่อน และสัญญาเช่าอพาร์ตเมนต์ที่ลงวันที่ก่อนเมอริลได้รับการวินิจฉัยว่าเป็นมะเร็งถึงเจ็ดเดือน ในจดหมาย แรนดัลอธิบายว่าเขาวางแผนจะยุติชีวิตสมรสมานานเกือบสองปีแล้ว และเมื่อได้รับรู้ว่าเมอริลป่วยเป็นมะเร็ง เขาก็ใช้เรื่องนี้เป็นข้ออ้างในการออกจากบ้านทันที เพราะเขากลัวเกินกว่าจะพูดถึงการแยกทางกับเธอตรง ๆ

เมอริลนำรายการเดินบัญชีที่เพิ่งค้นพบไปมอบให้แพทริเซีย ทนายความผู้ดูแลคดีหย่าของเธอ ส่งผลให้มีการแก้ไขข้อตกลงการหย่าร้างด้านการเงิน เพื่อให้ครอบคลุมทรัพย์สินที่ไม่เคยเปิดเผยและรายได้จากการให้คำปรึกษาของแรนดัลด้วย ต่อมา เมอริล แคลร์ และไมเคิลได้นัดพบแรนดัลที่บ้านของแคลร์ เพื่อพูดคุยเกี่ยวกับเนื้อหาในจดหมายและชี้แจงรายละเอียดเกี่ยวกับการเปิดเผยข้อมูลทางการเงิน
หนึ่งเดือนหลังจากข้อตกลงทางกฎหมายได้รับการแก้ไข เมอริลเดินทางไปยังชายฝั่งเพียงลำพัง เพื่อพักในบ้านเช่าใกล้ทะเล ตลอดห้าวันนั้น เธอเดินเล่นเลียบชายฝั่งและติดต่อพูดคุยทางโทรศัพท์กับลูกสาวเป็นประจำ