สองสัปดาห์หลังจากผู้เป็นพ่อเสียชีวิต พัสดุกล่องกระดาษแข็งขนาดใหญ่จากโฮโนลูลูก็ถูกส่งมาถึงบ้านของครอบครัวในรัฐออริกอน บนกล่องมีฉลากจัดส่งที่ระบุชื่อผู้รับว่า กิลเบิร์ต เมื่อเปิดกล่องที่ปิดผนึกไว้อย่างแน่นหนาออก และนำกระดาษห่อกันกระแทกชั้นในออก ก็พบเก้าอี้ไม้สำหรับห้องครัวตัวหนึ่งที่ทาสีฟ้าอยู่ภายใน เก้าอี้ตัวนั้นมีร่องรอยของกาลเวลาอย่างชัดเจน สีบริเวณขอบด้านนอกหลุดลอกจนเห็นเนื้อไม้ ขาข้างหนึ่งมีชิ้นส่วนไม้สีเข้มที่ถูกนำมาเปลี่ยนแทนของเดิม คานพาดด้านล่างสุดมีรอยไหม้ และใต้ที่นั่งยังมีชื่อ “GILBERT” สลักลึกลงไปในเนื้อไม้เก้าอี้ไม้สีฟ้าตัวนี้มีต้นกำเนิดจากบ้านอุปถัมภ์แห่งหนึ่งในฮาวาย ซึ่งกิลเบิร์ตเคยอาศัยอยู่ในช่วงวัยรุ่น ในเวลานั้น บ้านหลังดังกล่าวมีเก้าอี้สำหรับโต๊ะอาหารไม่เพียงพอ เก้าอี้สีฟ้าตัวนี้จึงถูกจัดไว้ให้กิลเบิร์ตใช้เป็นประจำ หลังจากนั้นมันยังคงอยู่ในบ้านที่ฮาวายต่อไปอีกนานถึงห้าสิบปี ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมา เก้าอี้ได้รับการซ่อมแซมโครงสร้างหลายครั้ง รวมถึงการเปลี่ยนขาที่เคยหักไปหนึ่งข้าง แต่สีฟ้าดั้งเดิมและชื่อที่สลักอยู่ใต้ที่นั่งยังคงถูกเก็บรักษาไว้เช่นเดิม
ก่อนที่กิลเบิร์ตจะเสียชีวิต ผู้เป็นแม่ได้แอบติดต่อประสานงานเพื่อให้ส่งเก้าอี้ตัวนี้จากโฮโนลูลูมายังบ้านของครอบครัว โดยใช้ที่อยู่ติดต่อที่เธอได้มาจากการ์ดอวยพรคริสต์มาสซึ่งส่งถึงกันเป็นประจำทุกปี แผนเดิมของเธอคือการนำเก้าอี้ไปตั้งไว้ที่โต๊ะอาหารในบ้านที่ออริกอน เพื่อให้มันกลายเป็นสิ่งของที่ระลึกซึ่งจับต้องได้จากบ้านหลังเก่าของกิลเบิร์ตในฮาวาย ต่อมาหลังจากได้พูดคุยทางโทรศัพท์กับอดีตผู้อาศัยคนหนึ่งของบ้านอุปถัมภ์ ความจริงเกี่ยวกับที่มาของเก้าอี้ที่มีชื่อสลักอยู่ รวมถึงตัวตนของผู้คนในภาพถ่ายเก่าที่สึกกร่อน ก็ได้รับการยืนยันอย่างชัดเจน
หลังจากนั้น เก้าอี้ไม้สีฟ้าถูกนำไปไว้ที่อพาร์ตเมนต์ของแอนนี่ และจัดวางไว้ข้างโต๊ะอาหารในห้องครัว แม้เวลาจะผ่านไปนานหลายสิบปี เก้าอี้ตัวนี้ก็ยังมีขาที่มีความยาวไม่เท่ากัน ทำให้มันโยกคลอนเล็กน้อยทุกครั้งที่มีคนนั่งลง ส่วนภาพถ่ายเก่าสีซีดจางที่มีรอยถูจนเรียบมันเหนือกลุ่มคนที่ยืนข้างกล่องเก็บความเย็น ก็ถูกนำมาตั้งไว้เคียงข้างเก้าอี้ กลายเป็นหลักฐานแห่งความทรงจำจากอดีตที่ยังคงอยู่ในรูปของสิ่งของจริง และเป็นส่วนหนึ่งของมรดกที่หลงเหลือจากชีวิตของกิลเบิร์ต