Ενδιαφέρον

ในปี 1986 เด็กนักเรียน 15 คนหายตัวไปอย่างไร้ร่องรอยระหว่างเดินทางไปทัศนศึกษา ผ่านไป 39 ปี คนงานก่อสร้างกลับค้นพบรถบัสโรงเรียนที่ถูกฝังอยู่ลึกใต้ผืนป่า แต่เมื่อเจ้าหน้าที่สืบสวนเปิดประตูรถในที่สุด สิ่งที่พบภายในกลับทำให้ทุกคนต้องขวัญผวา ในฤดูใบไม้ผลิปี 1986 เด็กอายุระหว่าง

Ο Πατέρας μου με ανάγκαζε να κρύβω το πρόσωπό μου πίσω από επιδέσμους από

Δεκαπέντε παιδιά εξαφανίστηκαν κατά τη διάρκεια μιας σχολικής εκδρομής το 1986. Τριάντα εννέα χρόνια

Από τότε που γεννήθηκαν τα δίδυμά της, ο Θίο και η Θέα, πριν από

Μια 76χρονη ανύπαντρη μητέρα επέστρεψε από την επίσκεψή της στον μικρότερο γιο της εμφανώς

Η συγκατοίκηση με την πεθερά μου, τη Λίντα, και τον κακομαθημένο σκύλο της, τον

Ήξερα ήδη ότι θα αποκτούσαμε κοριτσάκι, επειδή είχα ρίξει μια κλεφτή ματιά στο σημείωμα

Το να οργανώσει ένα ταξίδι στην παραλία με την εξάχρονη αυτιστική κόρη της, την

ตลอดสิบห้าปีที่ผ่านมา จิเซลล์เลี้ยงดูออเดรย์ หลานสาวของเธอมาโดยตลอด หลังจากฮันนาห์ ลูกสาวของเธอ เสียชีวิตอย่างน่าเศร้าระหว่างคลอดลูก ทุกปีในวันเกิดของออเดรย์ จิเซลล์จะจุดเทียนสีขาวเรียบง่ายหนึ่งเล่มไว้ข้างเทียนวันเกิด เพื่อรำลึกถึงฮันนาห์ พร้อมเล่าเรื่องราวเกี่ยวกับชีวิตของเธอให้หลานฟัง จิเซลล์เชื่อว่าประเพณีอันแสนอบอุ่นนี้จะช่วยให้ออเดรย์รู้สึกผูกพันกับแม่ที่เธอไม่เคยมีโอกาสได้รู้จัก แต่เมื่อออเดรย์กำลังจะอายุครบสิบห้าปี จิเซลล์กลับกำลังค้นหาที่ตักเค้กที่หายไปในตู้เก็บของ และบังเอิญพบกล่องกระดาษใบหนึ่งซ่อนอยู่

เอเลนา หญิงวัย 32 ปีที่ทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟ ต้องดิ้นรนต่อสู้กับกองบิลค่าใช้จ่ายที่ไม่มีวันหมดและความเหนื่อยล้าที่สะสมมานาน ชีวิตของเธอเริ่มเปลี่ยนไปในคืนหนึ่งที่เธอไปรับงานเสิร์ฟในงานเลี้ยงการกุศลสุดหรู ด้วยความหิวโหยและอาการปวดเท้าที่แทบจะทนไม่ไหว เธอจึงตกเป็นที่สังเกตของรัสเซลล์ พ่อม่ายผู้มั่งคั่ง ซึ่งปฏิบัติต่อเธอด้วยความอบอุ่นและความเมตตาที่เธอไม่เคยคาดคิดมาก่อน สิ่งที่เริ่มต้นจากช่วงเวลาแห่งความห่วงใยเล็ก ๆ ค่อย ๆ