Η Λίλι παραδέχτηκε ότι η Πένι είχε καταθέσει σε έναν λογαριασμό αποταμίευσης τα χρήματα από τις υποχρεωτικές εισφορές της Κάρι που δεν είχαν δαπανηθεί. Όταν η Λίλι έγινε δεκαοκτώ ετών, ο λογαριασμός μεταφέρθηκε στο δικό της όνομα. Καθώς ξεφύλλιζε τα οικονομικά βιβλία της εκλιπούσας μητέρας της, η Κάρι ανακάλυψε σημειώσεις στις οποίες η Πένι ομολογούσε χωρίς περιστροφές ότι είχε αποσπάσει τα χρήματα χωρίς τη συγκατάθεση της κόρης της. Υπήρχαν, επίσης, καταγραφές που αποδείκνυαν ότι γνώριζε πολύ καλά πως η Κάρι είχε κάθε λόγο να αισθάνεται πικρία και αγανάκτηση.
Μέσα στον σφραγισμένο φάκελο που βρισκόταν στη βαλίτσα, η Κάρι ανακάλυψε ένα χειρόγραφο γράμμα της μητέρας της. Σε αυτό, η Πένι παραδεχόταν ότι είχε χαρακτηρίσει άδικα την Κάρι εγωίστρια και της είχε πάρει τα χρήματα που κέρδιζε με τόσο κόπο, παρουσιάζοντας την πράξη της ως ένα είδος μαθήματος πειθαρχίας. Εξέφραζε τη βαθιά της μεταμέλεια που είχε στερήσει από την κόρη της τον μισθό της και παρακαλούσε να μην αποτελέσουν τα χρήματα που είχαν απομείνει αιτία διχασμού ανάμεσα στις δύο ξαδέλφες.
Στη συνέχεια, η Λίλι προσφέρθηκε να επιστρέψει στην Κάρι και τα 18.240 δολάρια, μέχρι και το τελευταίο σεντ, καθώς ήθελε επιτέλους να της εξασφαλίσει πλήρη οικονομική ανεξαρτησία, ώστε να μπορεί να παίρνει τις δικές της αποφάσεις χωρίς να εξαρτάται από κανέναν.
Αφού δέχτηκε τα χρήματα από τη Λίλι, η Κάρι γράφτηκε σε ένα πρόγραμμα βραδινών σπουδών και υπέβαλε αίτηση για μια πολλά υποσχόμενη θέση εργασίας σε μια νέα πόλη.