Η γάτα μας κοιμόταν πάντα στο υπνοδωμάτιό μας, στη δική της γωνιά δίπλα στον τοίχο. Ήταν ένα ήρεμο και έξυπνο ζώο, που δεν μας ενοχλούσε ποτέ. Τον τελευταίο καιρό όμως άρχισα να παρατηρώ μια παράξενη αλλαγή στη συμπεριφορά της. Την ημέρα ήταν όπως πάντα: τρυφερή και υπάκουη. Τις νύχτες όμως έμοιαζε σαν να μην κοιμάται καθόλου. Όταν ξυπνούσα μέσα στο σκοτάδι, το να βλέπω δύο μάτια να μας καρφώνουν επίμονα μου προκαλούσε ανατριχίλα. Καθόταν ακριβώς δίπλα στο μαξιλάρι μου και μας παρακολουθούσε χωρίς να ανοιγοκλείνει καν τα βλέφαρα. Η κατάσταση έγινε τόσο τρομακτική που στο τέλος αποφάσισα να τη πάω σε κτηνίατρο.
Μετά την εξέταση, ο κτηνίατρος είπε: «Η υγεία της είναι άριστη, ίσως απλώς να είναι αγχωμένη ή να βαριέται». Η απάντησή του δεν με καθησύχασε καθόλου, γιατί εκείνα τα βλέμματα δεν μου φαίνονταν φυσιολογικά. Ήθελα να καταλάβω τι ακριβώς συνέβαινε στο δωμάτιο όσο εμείς κοιμόμασταν. Μην έχοντας άλλη λύση, τοποθέτησα μια κάμερα νυχτερινής όρασης στο υπνοδωμάτιο, στραμμένη κατευθείαν προς το κρεβάτι μας. Το επόμενο πρωί, όταν κάθισα στον υπολογιστή για να δω τις καταγραφές, πρώτα πάγωσα και μετά έμεινα άφωνη από την έκπληξη.
Στα βίντεο όλα φαίνονταν ξεκάθαρα. Λίγο αφότου αποκοιμιόμασταν, η γάτα σηκωνόταν από τη θέση της και πλησίαζε το κρεβάτι. Το πιο απρόσμενο όμως ήταν ότι ο στόχος της δεν ήμουν εγώ, αλλά ο άντρας μου. Για σχεδόν μία ώρα στεκόταν ακίνητη σαν άγαλμα και τον κοιτούσε στο πρόσωπο. Και τότε ξεκινούσε το απίστευτο. Μόλις ο άντρας μου άρχιζε να ροχαλίζει, η γάτα άπλωνε ήρεμα το πατουσάκι της, το ακουμπούσε πάνω στο στόμα του και το κρατούσε εκεί μέχρι να σταματήσει ο θόρυβος. Όταν επικρατούσε σιωπή, γύριζε θριαμβευτικά στη γωνιά της και κοιμόταν γαλήνια.
Καθώς παρακολουθούσα τις καταγραφές, δεν μπορούσα να σταματήσω να γελάω. Τελικά, η καημένη η γάτα μας απλώς ενοχλούνταν από το δυνατό ροχαλητό του άντρα μου. Τα τρομακτικά, επίμονα βλέμματα της νύχτας δεν ήταν προετοιμασία επίθεσης, αλλά μέρος μιας επιχείρησης αποκατάστασης της ησυχίας. Επειδή δεν άντεχε να της χαλάνε τον ύπνο, είχε αναπτύξει τη δική της «μέθοδο φίμωσης». Κλείνοντας το στόμα του άντρα μου, σταματούσε το ροχαλητό και εξασφάλιζε την ηρεμία της.
Από εκείνη τη μέρα, ο μυστηριώδης φόβος που νιώθαμε για τη γάτα μας μετατράπηκε σε καθαρή χαρά. Πλέον ξέρουμε ότι αυτός που διατηρεί την τάξη στο υπνοδωμάτιό μας τη νύχτα δεν είναι η τεχνολογία, αλλά μια γάτα που λατρεύει τον ύπνο της. Ο άντρας μου, ανυποψίαστος για τον μικρό πατουσάτο «φρουρό» που τον εμποδίζει να ροχαλίζει, συνεχίζει να κοιμάται βαθιά και ήσυχα. Η ζωή καμιά φορά κρύβει πίσω από τις πιο τρομακτικές στιγμές τις πιο αστείες και αθώες αλήθειες.