Μη μπορώντας να αγνοήσει αυτή την εντυπωσιακή ομοιότητα, ο Στίβεν ζήτησε από την Κλερ να αναζητήσει την αλήθεια, τόσο για τη δική τους ψυχική ηρεμία όσο και για το καλό όλων των εμπλεκομένων. Η αποκάλυψη αυτή οδήγησε τελικά στον τερματισμό της ερωτικής τους σχέσης. Η Κλερ επικοινώνησε με τους γονείς του Στίβεν, οι οποίοι συμφώνησαν να υποβληθούν σε εξέταση DNA, προκειμένου να διαπιστωθεί η βιολογική συγγένεια. Τα αποτελέσματα επιβεβαίωσαν αυτό που κανείς δεν περίμενε: ο Νέιθαν ήταν πράγματι ο βιολογικός πατέρας της Λούσι. Αυτό σήμαινε πως ο Στίβεν ήταν ο θείος της μικρής και οι γονείς του ήταν οι πραγματικοί παππούδες της. Παρόλο που η Κλερ δυσκολευόταν να διαχειριστεί το βάρος αυτής της αποκάλυψης, ήξερε πως είχε έρθει η στιγμή να αντιμετωπίσει την αλήθεια που απέφευγε επί χρόνια και να ενημερώσει τον πρώην σύζυγό της.

Όταν η Κλερ αποκάλυψε την αλήθεια στον Μαρκ, εκείνος παραδέχτηκε πως είχε πάντα κάποιες κρυφές αμφιβολίες σχετικά με την πατρότητα της Λούσι, εξαιτίας του χρονικού διαστήματος κατά το οποίο είχαν τότε επανασυνδεθεί. Παρά το αρχικό σοκ, διαβεβαίωσε την Κλερ ότι θα συνέχιζε να θεωρεί τη Λούσι κόρη του, καθώς ήταν δίπλα της από τη στιγμή που γεννήθηκε και την είχε μεγαλώσει με αγάπη όλα αυτά τα χρόνια. Με τη βοήθεια μιας οικογενειακής συμβούλου, η Κλερ και ο Μαρκ άρχισαν να σχεδιάζουν προσεκτικά τον τρόπο με τον οποίο η οικογένεια του Νέιθαν θα μπορούσε να μπει στη ζωή της μικρής, χωρίς να της προκαλέσει σύγχυση ή ανασφάλεια, διασφαλίζοντας πως θα εξακολουθούσε να αισθάνεται προστατευμένη και αγαπημένη.
Σταδιακά, ο Στίβεν και οι γονείς του συστήθηκαν στη Λούσι ως μέλη της ευρύτερης οικογένειάς της. Μοιράστηκαν μαζί της ιστορίες, ζωγραφιές και φωτογραφίες του Νέιθαν, βοηθώντας τη να γνωρίσει με έναν τρυφερό και σταδιακό τρόπο τη μνήμη του βιολογικού της πατέρα. Παρόλο που ο Στίβεν και η Κλερ συμφώνησαν πως δεν θα προσπαθούσαν να ξαναδώσουν ερωτική διάσταση στη σχέση τους, εξαιτίας των περίπλοκων οικογενειακών συνθηκών, διατήρησαν μια όμορφη φιλία. Μαζί με τον Μαρκ και την υπόλοιπη οικογένεια, έβαλαν ως προτεραιότητα την ευτυχία και την ομαλή ανατροφή της Λούσι.

Στα πέμπτα γενέθλια της Λούσι, ο πατέρας της, ο Μαρκ, ο θείος της, ο Στίβεν, και οι νέοι παππούδες της συγκεντρώθηκαν όλοι μαζί για να γιορτάσουν αυτή την ξεχωριστή ημέρα. Αυτή η ασυνήθιστη οικογενειακή πραγματικότητα επέτρεψε στη μικρή να μεγαλώνει περιτριγυρισμένη από ανθρώπους που την αγαπούσαν πραγματικά, χωρίς να χρειάζεται ποτέ να επιλέξει ανάμεσα σε κανέναν τους. Για την Κλερ, η αποδοχή του παρελθόντος έφερε επιτέλους τη γαλήνη που τόσο καιρό αναζητούσε, αντικαθιστώντας χρόνια φόβου και αμφιβολιών με την αλήθεια, τη συμφιλίωση και την ενότητα για το μέλλον της κόρης της.