Σοκαρισμένη και απεγνωσμένη να μάθει τι είχε συμβεί, η Σούζαν έσπευσε στο Ιατρικό Κέντρο St. Matthew, όπου τη συνάντησε η Λία. Η Λία τής εξήγησε ότι ο Έβαν είχε υποστεί τραυματική εγκεφαλική κάκωση, η οποία του είχε αφήσει σωματικές επιπτώσεις και γνωστικές διαταραχές, μεταξύ των οποίων και η μυθοπλαστική διαταραχή, μια κατάσταση κατά την οποία ο εγκέφαλος δημιουργεί ψευδείς, ζωντανές αναμνήσεις για να καλύψει τα κενά της μνήμης. Εξαιτίας μιας σειράς παρεξηγήσεων, ενός αλλαγμένου αριθμού τηλεφώνου και της διαταραγμένης μνήμης του Έβαν, και οι δύο γυναίκες είχαν μείνει εντελώς στο σκοτάδι. Ο Έβαν πίστευε πραγματικά ότι είχε τηλεφωνήσει στη μητέρα του από το νοσοκομείο για να της εξομολογηθεί ότι είχε εγκαταλείψει το πανεπιστήμιο εξαιτίας έντονου άγχους και ήταν πεπεισμένος ότι η Σούζαν τον είχε απορρίψει ως απάντηση. Την ίδια στιγμή, η Σούζαν θρηνούσε για αυτό που θεωρούσε σκόπιμη απομάκρυνση του γιου της από κοντά της.
Η σύγχυση ήταν ακόμη μεγαλύτερη: αφού απέκτησε ένα καινούργιο τηλέφωνο, ο Έβαν τηλεφωνούσε επανειλημμένα στον παλιό οικογενειακό αριθμό σταθερού τηλεφώνου, ο οποίος είχε αποσυνδεθεί, αφήνοντας δεκάλεπτα, γεμάτα δάκρυα φωνητικά μηνύματα για μια μητέρα που δεν τα έλαβε ποτέ. Καταβεβλημένος και πεπεισμένος ότι η μητέρα του δεν ήθελε να έχει καμία σχέση μαζί του, ο Έβαν βυθιζόταν όλο και περισσότερο στην απόγνωση, γεγονός που οδήγησε τη Λία να αναζητήσει τα στοιχεία επικοινωνίας της Σούζαν. Όταν η Σούζαν μπήκε τελικά στο δωμάτιο του Έβαν στο νοσοκομείο, εκείνος αντέδρασε αμυντικά, με την καρδιά του ραγισμένη. Η Σούζαν τού έδειξε το ιστορικό των κλήσεών της, ενώ η Λία τού έδειξε τον αποσυνδεδεμένο αριθμό που καλούσε, βοηθώντας τον σταδιακά να συνειδητοποιήσει ότι εκείνη η οδυνηρή συνομιλία δεν είχε συμβεί ποτέ στην πραγματικότητα. Κατακλυσμένος από ανακούφιση και πόνο, ο Έβαν κατέρρευσε συναισθηματικά, παραδεχόμενος τα προβλήματά του με τις σπουδές του. Η Σούζαν τον διαβεβαίωσε ότι η υγεία του και η ίδια του η ζωή είχαν πολύ μεγαλύτερη σημασία από οποιοδήποτε πανεπιστημιακό πτυχίο.
Η αποκατάσταση της εμπιστοσύνης και της μνήμης δεν ήταν μια διαδικασία που μπορούσε να ολοκληρωθεί από τη μια μέρα στην άλλη. Για να αντιμετωπίσουν το άγχος του Έβαν και τα επίμονα κενά μνήμης, η Σούζαν, η Λία και ο Έβαν άρχισαν να χρησιμοποιούν ένα οργανωμένο σημειωματάριο, στο οποίο κατέγραφαν τα καθημερινά γεγονότα, τις επισκέψεις και τις σημαντικές συνομιλίες. Κατά τη διάρκεια του επόμενου έτους, καθώς ο Έβαν επέστρεφε σταδιακά στο πανεπιστήμιο με μερική φοίτηση και συνέχιζε τη θεραπεία του, ο δεσμός ανάμεσα στους τρεις τους έγινε εξαιρετικά ισχυρός. Η Σούζαν συνειδητοποίησε πόσο εύκολα η έλλειψη επικοινωνίας θα μπορούσε να είχε καταστρέψει την οικογένειά τους, ενώ η Λία αποδείχθηκε μια αφοσιωμένη και σταθερή σύντροφος για τον Έβαν σε όλη τη διάρκεια της ανάρρωσής του.
Σήμερα, η μνήμη και η αίσθηση του χιούμορ του Έβαν έχουν αποκατασταθεί σε μεγάλο βαθμό, αν και πλέον αντιμετωπίζει το περιστατικό με χιούμορ, επιβεβαιώνοντας κάθε φορά, αστειευόμενος, την ταυτότητα της μητέρας του όταν εκείνη τον καλεί. Αναλογιζόμενη εκείνες τις πέντε χαμένες εβδομάδες, η Σούζαν σκέφτεται πώς τρεις άνθρωποι υπέφεραν απομονωμένοι, απλώς και μόνο επειδή βασίζονταν σε λανθασμένες υποθέσεις. Ο Έβαν τηλεφωνούσε στη μητέρα του όλο αυτό το διάστημα· απλώς χρησιμοποιούσε έναν τρόπο επικοινωνίας που εκείνη δεν μπορούσε να ακούσει. Τώρα που η αλήθεια τούς έφερε ξανά κοντά, δεν επικεντρώνονται πλέον στη σιωπή του παρελθόντος, αλλά στην υπομονή, την ειλικρίνεια και την ουσιαστική στήριξη που τους βοήθησαν να ξαναβρούν ο ένας τον άλλον.