Στα 67 της, μια χήρα ονόματι Eleanor έκανε το πρώτο της ταξίδι μόνη στη Μάλτα, αποφασισμένη να αγκαλιάσει τη ζωή λέγοντας «ναι» σε κάθε καινούργια εμπειρία. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού της γνώρισε τον David, έναν γοητευτικό άνδρα μεγαλύτερης ηλικίας, με τον οποίο ένιωσε αμέσως μια ξεχωριστή σπίθα. Το ειδύλλιό τους έμοιαζε με μια όμορφη σύμπτωση της μοίρας, μέχρι που η Eleanor άκουσε κατά λάθος τον David να μιλά με την κόρη του, την Clara, στην αυλή ενός εστιατορίου. Προς μεγάλη της έκπληξη, έμαθε πως ο David την είχε αναγνωρίσει από πριν και πως ολόκληρη η γνωριμία τους είχε οργανωθεί προσεκτικά.
Ο David ομολόγησε πως η νεκρή σύζυγός του διατηρούσε επί έντεκα χρόνια μια κρυφή σχέση με τον επίσης νεκρό σύζυγο της Eleanor, τον Michael. Όταν είχε ανακαλύψει ένα κρυμμένο μέρος με γράμματα — ανάμεσά τους και μια εξομολόγηση του Michael προς την Eleanor που δεν είχε σταλεί ποτέ — ο David την είχε αναζητήσει στη Μάλτα, θέλοντας να βρει απαντήσεις για το παρελθόν. Βαθιά συντετριμμένη από την πολυετή απιστία του συζύγου της και θυμωμένη με τον David επειδή την είχε πλησιάσει με ψεύτικες προθέσεις, η Eleanor πήρε το γράμμα και επέστρεψε αεροπορικώς στο σπίτι της, νιώθοντας πως ολόκληρη η ανάμνηση του γάμου της και του ταξιδιού της είχε πλέον στιγματιστεί από την προδοσία.
Στο σπίτι, η Eleanor προσπάθησε να διαχειριστεί τη θλίψη της, μοιράστηκε την οδυνηρή αλήθεια με την κόρη της και άρχισε να ξαναχτίζει τη ζωή της μέσα από τη θεραπεία και νέους προσωπικούς στόχους. Παρόλο που ένιωθε βαθιά προδομένη και από τους δύο άνδρες, σταδιακά συνειδητοποίησε πως η προσωπική της αλλαγή στη Μάλτα ήταν δικό της επίτευγμα και πως ο David ήταν ο μόνος άνθρωπος που μπορούσε πραγματικά να κατανοήσει τον περίπλοκο πόνο που είχε βιώσει. Μετά από τρεις μήνες σιωπής, του έστειλε ένα γράμμα και τον ρώτησε αν θα μπορούσε να τη γνωρίσει ξανά, χωρίς το βάρος του παρελθόντος των συζύγων τους.
Ο David της απάντησε με ταπεινότητα και οι δυο τους άρχισαν σιγά σιγά να ξαναχτίζουν τη σχέση τους μέσα από μήνες τηλεφωνικών συνομιλιών και αργότερα συναντήσεων, όπου εκείνος απέδειξε την ειλικρίνειά του και τον σεβασμό του στα όριά της. Έναν χρόνο αργότερα, η Eleanor επέστρεψε στη Μάλτα με τους δικούς της όρους. Ο David την περίμενε στο αεροδρόμιο κρατώντας μια παιχνιδιάρικη πινακίδα, δείχνοντάς της πως ήταν έτοιμος να χτίσει μια αληθινή σχέση, βασισμένη στη διαφάνεια και όχι στα μυστικά.
Όταν επισκέφθηκαν ξανά την ίδια αυλή του εστιατορίου στο λιμάνι, εκεί όπου είχε αποκαλυφθεί για πρώτη φορά η αλήθεια, ο David ζήτησε από την Eleanor να περάσουν μαζί τα χρόνια που τους απέμεναν, μοιράζοντας τη ζωή τους ανάμεσα στις δύο πατρίδες τους. Έχοντας επίγνωση του πόσο είχε θεραπευτεί και πόσο είχε εξελιχθεί ως άνθρωπος, η Eleanor είπε «ναι» — όχι από την αφελή παρόρμηση να αποδέχεται τα πάντα, αλλά επειδή συνειδητά και ώριμα επέλεξε να δώσει στον έρωτα μια δεύτερη ευκαιρία, αυτή τη φορά με τα μάτια της ορθάνοιχτα.